Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΗΣ ΕΓΡΑΨΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ

Στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook έγραψε ο καταξιωμένος συγγραφέας και διεθνής εικαστικός δημιουργός για την μέρα μνήμης του Νίκου Μπελογιάννη.Και βέβαια  το κοινό και όλοι μας αναμένουμε το ανέβασμα του θεατρικού έργου του που αναφέρεται στον άνθρωπο με το γαρύφαλλο.

Ας διαβάσουμε τα λιτά αλλά περιεκτικά και ουσιαστικά λόγια του:    

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ.

και ημέρα ξεφτίλας, για την δικαιοσύνη του ελληνικού στρατιωτικού φασισμού..

Σαν σήμερα, στις 15 Νοέμβρη του 1951,
Ο ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ,
ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ,
καταδικάζεται σε θάνατο από το δικαστήριο των υπόδουλων στις Η.Π.Α. ΑνθΕλλήνων στρατιωτικών.

Ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν Έλληνας αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης κατά των Γερμανών, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και στέλεχος του ΔΣΕ.
Εκτελέστηκε το 1952 με την κατηγορία της κατασκοπείας από τους Φασίστες!

Αιώνια η Μνήμη σου Νικόλα..
Αιώνια η Μνήμη σου Σύντροφε.
Τζώρτζ Τσαγγαρίδης
Κύπριος Συγγραφέας-Εικαστικός 

Απόσπασμα, από το Νέο Θεατρικό Έργο (2020), του Κύπριου Συγγραφέα,

Τζώρτζ Τσαγγαρίδη,"Το Γαρύφαλλο που Ανθίζει"::

......Κένταυροι και Αίαντες.

Πουλιά πετούμενα, στρεβλά, ανεμισμένα σε βράχια, την ανάσα τους χάνουν στο τρεχαλητό της κραυγής των πεινασμένων.

Χώνουν στο παραμιλητό τους, σίδερα καφτά, στ' αγέρια, ορθώνοντας το θλιβερό ανάστημα των Κεκρόπων.

Αρρωσταίνουν τους ανέμους.

Περνάνε στο αίμα των περαστικών το θλιβερό κατοπινό φεγγάρι, που λαγνίζουν τρομαγμένο κι έρμο.

Τρεχαλίζουν. Βροντάνε με πατούμενα μαβιά, κάθε φωνή που συναντάνε, στ' άκορφα των χωρίων και των μικρών συνάξεων, που απόμειναν να μιλούν, για το νέο ξημεροβράδιασμα της λειτουργιάς των κολίγων.

Σύσπαστοι, αμαυρώνουν.

Μαζεμένοι ούλλοι σ' ένα μάτσο από χτικιά-θερριά, σκούζουν, σαν περιστέρια, μα μέσ' το σώμα του κοραλιού, που στάζει τα γαμψά κοράκια.

Γλυκείς περιφανεύονται.

Ομόψυχοι, την περατζάδα στήνουν και τον λίθο της ντροπής, υγραίνουν, σαν Πυρ, στις Πολιτείες τις Μονοσάνδαλες που Καιρό τώρα, Σιώπησαν και κρύφτηκαν, στ' ανάργιο βλέμμα τους και στο λίκνο του δοτού θανάτου.

Θέλω να δω, λίγο πιό μέσα μου.

Θέλω και να ριγήσω.

Θέλω και ν' αφήσω λέφτερη, μιάν αναπνοή μου, νάχει δρόμο, να ξανάβγει στο Φως.

Να ματαζήσει.

Να μερέψει τον Άδη.

Να ξεχαστεί ο θάνατος.

Θέλω νάχω σφιχτά κρατημένη στις χούφτες μου, τη μυρωσιά της μυρωδιάς, του κόκκινου, σ' ένα μαύρο ανεμικό και γρέζι στους καιρούς.

Θέλω να γίνω, εγώ, το Γρέζι του Θανάτου και

στα Πέρατα του Κόσμου,

τη Λέφτερη Πλάση της Πατρίδας μου, να Χύσω, με

το Αίμα μου, που πρόδωσα στους αλλοτινούς Αίαντες.

Στους Λαβωμένους Αιθέρες τους.

Θέλω, να ξανοίξω, βαθιά-μέσα μου, όλους τους Παιδεμένους για Περήφανους

κι από τη Φλέβα τη Καφτή μου, να θορρώ τη κατάσαρκη φορεσιά, που κάποτες, λογίστηκε για Περήφανη.

Και τηνε φόρεσαν Μαχαλάδες.

Και την έζωσαν τα Κοριτσόπουλα.

Και τηνε Σταύρωσαν οι Παλλήκαροι.

Και την έσουραν στα Βουνά, ριγιασμένες απ' το χρόνο, Γριές.

Θέλω να βρώ ρυάκι απόσυρο, να μπω και να κυλλήσω, μακρυά από τα ζώματα και τον Πυρετό των Παιδιώνε και των Ανήμπορων να δουν μακρυά και Λέφτερα.

Θέλω να ζήσω,

ακόμα και στον Άδη.

Θέλω να γίνω φίλος,

ακόμα και με τον Θάνατο.

Θέλω να Μυρίζω, το Χώμα που Ρίζα άπλωσε πάνω μου, σπέρνοντας τη Ζωή,

Ζωής Βαμμένης,

στο Χρώμα του Ματωμένου Βορριά.

Θέλω να γίνω ένα μαζί του.

Θέλω, ναρθούνε κι άλλοι, πολλοί στο ίχνος, στο Σημάδι π' αφήνω να γράφει,

τα λόγια πού' πα, σαν πιάσαν τους χτύπους της Καρδιάς μου,

να πατούν, τους γκρίζους αντίλαλους των χαράμηδων της Γης.

Θέλω, να γίνω Ένα με τον Χρόνο που θα κυλλά στα Παιδιά, στη Γνώση και τη Λεφτεριά τους.

Να παίζουν με τα Τέρμινα της Γειτονιάς, κυνηγητό και ξυλίκι.

Κρυφτό με την Λύπη.

Γέλιο να βάλω σκόρπιο, στα Πρόσωπά τους.

Μανάδες και Παππούδες, στα ποδάρια τους, να γνέφουν, τα Γλέντια της Σιωπής, ρημάδια βρώμικα και λησμονημένα, σε ντορβά, αμόλυντο από Παρά.

Τη Μυρωδιά μου θέλω να Σκορπίσω.

Στα Χέρια μου την έχω φωλιασμένη.

Στα, Χέρια μου Ανθίζουν, τ' Άκοσμα, που, τελειώνουν τις Ανάσες

κι αυτό,

Φοβούμαι, μη φύγει μακρυά

και, ξςχαστώ.

Στο Χρώμα το Κόκκινο, καταβάφτηκα.

Μπλέχτηκα, με την Οσμή, του Αγώνα.

Ξελεφτερώθηκα Ξανά.

Πήρα τις Στράτες.

Κάνω να βγάλω Φωνή.

Οπλίζω την Ξαστεριά.

Μανταλώνω τη Ζήση, σ' έναν Κόσμο Φυλακισμένο.

Ανοίγω την Χούφτα μου κι αφήνω στους Ανέμους,

να Σύρει το Γαρύφαλλο, που Κραττούσα,

Κατάδικό μου.

Τώρα,

Νιόγεννο Πουλί.

Φτεροπλυμμένο κι Άσεμνο στη Νυχτοδία των Κοντοπίθαρων Αγγελικών Ανθρώπων.

Ρε Μουστακλή;

Ρε συ Άρη;

Ρε Μαριώ κι εσύ ρε Πετροχτίστη;

Ιχνηλατίστε με και βρείτε με ναρθώ πίσω.

Η Αφεντιά μου, δεν φεύγει ακόμα.

Η Κορμοστασιά μου, ακόμη τους Τρομάζει.

Η Ανάσα μου, ακόμα, τους λυγά, τα σκυμμένα σώματα.

Τα Λόγια μου, τώρα είναι που τους στέλνουν, στο Βάραθρο του Καιάδα

κι αν δε το δείχνουν,

εγώ το ξέρω..

Εγώ το ξέρω, κι η Λεφτεριά........

ΣΑΠΦΩ.Η ποιήτρια της αρχαιότητας που καθιερώθηκε σε έναν ανδροκρατούμενο λογοτεχνικό κόσμο.

 

Γράφει η αγιογράφος, κριτικός βιβλίου- τέχνης Μαριλένα Φωκά (ΜΑ)

---

Η Σαπφώ ή Ψαπφώ όπως απεικονίζεται σε νομίσματα που κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατό της, δεν είναι η μόνη ποιήτρια της αρχαιότητας αλλά σίγουρα είναι η πιο σημαντική. Γεννήθηκε στην Ερεσσό αλλά μεγάλωσε στη Λέσβο. Ήταν αριστοκρατικής καταγωγής .Εξορίστηκε κατά τη διάρκεια πολιτικών αναταραχών στο νησί της. Είχε τρία αδέλφια, τον Λάρυχο, τον Χάραξο και τον Ευρύγιο ενώ γονείς της ήταν οι Σκαμανδρώνυμος και Κλείδα. Ήταν παντρεμένη με τον πλούσιο Κερκύλα από την Άνδρο.Η Σαπφώ είναι η πρώτη που εισέβαλε δυναμικά σε έναν ανδροκρατούμενο ποιητικά κόσμο και επιβλήθηκε με τη δύναμη των στίχων της. Η επική παράδοση των Ομηρικών επών είχε σαν κύριο θέμα τα κατορθώματα θεών και ηρώων και αποδίδονταν σε έναν άντρα, τον Όμηρο, ενώ οι άλλοι ποιητές παρόμοιων έργων, όπως ο Ησίοδος, των ύμνων ή άλλων λογοτεχνικών ειδών ήταν επίσης άνδρες. Στα έργα τους  οι γυναικείες μορφές με εξαίρεση τις θεές, «συμπλήρωναν» τους άνδρες, εξαρτώνταν από τους άντρες που ήταν και οι πρωταγωνιστές. Η Πηνελόπη στην Οδύσσεια περίμενε καρτερικά τον Οδυσσέα ενώ υφίστατο τη λεκτική και ψυχική κακοποίηση από τους μνηστήρες, η Ελένη οδηγήθηκε στην Τροία με την «παρέμβαση» της θεάς Αφροδίτης, κ.α.. Ακόμα και οι εκπρόσωποι των άλλων ειδών λυρικής ποίησης όπως ελεγειών, ιάμβων, μελών ή χορικών ήταν άντρες (Αλκμάν, Στησίχορος, Τυρταίος, Βακχυλίδης, Ανακρέων, Πίνδαρος, Θεόγνις, Καλλίνος, Σόλων, Αρχίλοχος, Μίμνερμος, Σιμωνίδης ο Κείος, Σημωνίδης ο Αμοργίνος, Ιππώναξ, Αλκαίος,κ.α.   που μέσα από το έργο τους παρουσίαζαν την αντρική φιγούρα άλλοτε περιβεβλημένη με δόξα, ανδρεία, τιμή και άλλα προτερήματα και άλλοτε πιο γήϊνη, με εμφανή μειονεξίες.

Η Σαπφώ ήταν η πρώτη που έγραψε ποιήματα με κεντρικό θέμα τη γυναίκα, τον έρωτα  και τον ψυχικό της κόσμο. Εστίασε στα ζητούμενα της,τον έρωτα,την ανάγκη ν΄αγαπηθεί και ν΄αγαπήσει, το αίτημα να συμφιλιωθεί με τον εσωτερικό της κόσμο. Σπουδαία είναι τα επιθαλάμια (ποιήματα που έχουν σαν θέμα τη νύφη που αποχωρίζεται τους γονείς της και την παρθενική ζωή,  εισάγεται στην ζωή της παντρεμένης, γυναίκας), που με την αμεσότητα   και έντονη εικονογραφία τους  αποτελούν μια διακήρυξη της ελευθερίας της γυναίκας της αρχαϊκής εποχής .

Τη θεματολογία η Σαπφώ την αντλεί από παλαιά λαϊκά τραγούδια συνδεδεμένα με έθιμα που τ΄αναμόρφωσε και τ΄ ανάγαγε σε έντεχνο λόγο, «σε ζωγραφική ποίηση». Αξιοσημείωτα τα μοτίβο που έμειναν στην παγκόσμια λογοτεχνία όπως η ομορφιά της κόρης σαν «ένα φρεσκοκομένο μήλο», η λουλουδιασμένη φύση. κ.α.

Η ποίηση της αναφέρεται στην αγάπη και τρυφερότητα που είχε για άλλες νεαρές γυναίκες αλλά και την κόρη της Κλείδα, που υπεραγαπούσε και την μνημόνευε συχνά στην ποίησή της.  Το είδος που διακρίθηκε ήταν το μέλος δηλ. η μονωδία με τη σύγχρονη εκτέλεση της λύρας ενώ ο στίχος της ήταν ο σαπφικός. Δίδασκε ποίηση σε νεαρά κορίτσια – μάλιστα στην ιστορία έχουν  καταγραφεί περιστατικά που «έχασε» μαθήτριες από μια αντίζηλες του είδους όπως η Γοργώ. Συνδεόνταν στενά με τις μαθήτριές της. Βίωνε τα συναισθήματά της στο έπακρο μέχρι «αφανισμού». Εκτιμούσε ιδιαίτερα το ποιητικό ταλέντο και το θεωρούσε προαπαιτούμενο για την μνημόνευση μετά θάνατον ενώ αποστρεφόταν όποιον δεν το κατείχε. Ο Πλάτων είχε αναφερθεί στη Σαπφώ ως την 10η Μούσα.    

Ο νομπελίστας Οδυσσέας Ελύτης, ανέφερε για τη Σαπφώ « πως τη νοιώθει σα μια μακρινή του ξαδέρφη, «Δυόμισι χιλιάδες χρόνια πίσω, στη Μυτιλήνη», ίσως λιγάκι μεγαλύτερη, αλλά που μεγαλώσανε παίζοντας στους ίδιους κήπους, γύρω από τις ίδιες ροδιές, πάνω απ’ τις ίδιες στέρνες και της αφιέρωσε ένα από τα μικρά του έψιλον, όπου συμπυκνώνει μέσα σε τρεις μικρές σελιδούλες το παγκόσμια αποδεκτό εγκώμιο της ποίησής της, μας μεταδίνει το ύφος και το χρώμα του «σαλονιού» της – κι ίσως και της ψυχής της, κλείνοντας ... Τέτοιο πλάσμα ευαίσθητο και θαρρετό συνάμα δε μας παρουσιάζει συχνά η ζωή. Ένα μικροκαμωμένο βαθυμελάχροινο κορίτσι, ένα «μαυροτσούκαλο», όπως θα λέγαμε σήμερα, που ωστόσο έδειξε ότι είναι σε θέση να υποτάξει ένα τριαντάφυλλο, να ερμηνέψει ένα κύμα ή ένα αηδόνι, και να πει «σ’ αγαπώ», για να συγκινηθεί η υφήλιος». 

Το σκίτσο που παραθέτω  είναι  μια αποτύπωση της Σαπφούς του Κώστα Ευαγγελάτου με τίτλο Σαπφώ εμπνευσμένο από το ποίημα,

ἄστερες μὲν ἀμφὶ κάλαν σελάνναν ἂψ ἀπυκρύπτοισι φάεννον εἶδος, ὄπποτα πλήθοισα μάλιστα λάμπηι 4γᾶν [][1] ἀργυρία. ΣΑΠΦΩ απ. 34 Lobel-Page

Το μόνο ολοκληρωμένο έργο της είναι Η Ωδή στην Αφροδίτη. Τα υπόλοιπα ποιήματα της Σαπφούς έχουν βρεθεί σε σπαράγματα παπύρων και θραύσματα από όστρακα, ενώ αναμένεται και η δημοσίευση δυο νέων ποιημάτων της από αρχαιολογικές ανασκαφές.

(Πηγή : «Σαπφώ η 10η Μούσα», στο ΕΛΛΑΣ διαθ .στο : https://ellas2.wordpress.com/2010/03/15/%CF) 

[1] (μτφρ.Ηλία Βουτιερίδη ) Τ᾽ αστέρια γύρω απ᾽ τ᾽ όμορφο φεγγάρι

τη φωτεινή θωριά τους πάλι κρύβουν,

όταν γεμάτο λάμπει επάνω (σ᾽ όλη)

τη γη…..

ασημένιο.

Για την επιτυχημένη απόδοση της Σαπφούς από τον Κώστα Ευαγγελάτο ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς έχει σημειώσει παλαιότερα:

''Η έντεχνη λιτή  σύλλληψη με λειτουργική αμυνόμενη χροιά εμπεριέχει στοιχεία χρίσματος δωρεάς  στην μορφική απεικόνιση που ενδυναμώνουν την εκπαιδευτική βαρύτητα του θέματος. Μέσα από διατάξεις  καταγράφει και αποδίδει μια εποχή με εύσημα για την επαναστατικότητα ,την πρωτοπόρα εξέλιξη ,την αναπόσπαστη μελέτη και την  μοναδική αφοσίωση της ανθρώπινης υπόστασης στην προοπτική της εξέλιξης . Προβάλλει ως υλικό μια αξεπέραστη συνοχή, αποτέλεσμα της μακροχρόνιας ενασχόλησης του δημιουργού Κώστα Ευαγγελάτου με το αντικείμενο της διάσωσης  και αναβίωσης των ιστορικών προσώπων.Η  διαδραστικότητα της σχεδίασης ενσαρκώνεται με την συνδρομή της  επέμβασης, την εμπεριστατωμένη γραφή και την μονοχρωματική τονικότητα που με  εννοιολογική αποκάλυψη προεκτείνει  παρεκκλίσεις του ορατού και του ονειρικού της  γνώσης. Παράλληλα αφήνει να αναδυθούν στην επιφάνεια παρορμήσεις που επιτείνουν εντολές μιας επικοινωνιακής συμβολιστικής διάταξης  ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητο. Η νοητική διάσταση της  εικόνας που παρατηρούμε περιγράφει με  ποικίλη  ώθηση  ερεθίσματα οικείων εικονίσεων, λυρικών σκιαγραφήσεων, κυρίαρχων ρυθμικών βηματισμών και συνειρμικών ταλαντώσεων με ιδιαίτερη τεχνική  και  ιδιότυπο στύλ.''  

ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΕ Η ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΕΚΘΕΣΙΑΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΘΕΣΜΌΥ ‘’ΤΕΧΝΗΣ ΦΛΟΓΑ’’ ΣΤΟ ΝΟΜΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ.

Μετά την τεράστια επιτυχία που σημείωσε το περασμένο καλοκαίρι η έκθεση  του  γνωστού ανά το πανελλήνιο εικαστικού θεσμού ΤΕΧΝΗΣ ΦΛΟΓΑ στο νησί της Κέρκυρας παρουσίασε  μια νέα σημαντική  έκθεση μέσα στο φθινόπωρο , αυτή την φορά στους φιλόξενους χώρους του πολυτελούς ξεχωριστού μεγάρου ΝΟΜΑΡΧΕΊΟ της  Αλεξανδρούπολης  που αποτελεί  πραγματικά ένα αρχιτεκτονικό στολίδι στην παραλία της πόλης . 

Με αρκετή  επισκεψιμότητα και  τηρώντας  τα  απαραίτητα και αναγκαία υγειονομικά πρωτόκολλα,  εκτέθηκαν 90 περίπου  έργα  κορυφαίων Ελλήνων καλλιτεχνών ,ζωγράφων ,γλυπτών ,αγιογράφων ,κατασκευαστών  κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα  που ταξίδεψαν  και συγκρότησαν ένα εξαιρετικό  και ανεπανάληπτο δρώμενο τέχνης , μια συνάντηση προσφοράς με σφραγίδα δωρεάς  στο  κοινό - θεατές της Θράκης και στους ξένους  επισκέπτες που αγαπούν την τέχνη. 

Ανάμεσα στα  εξαίρετα εκθέματα διακρίναμε ιδιάζουσες αποδόσεις των καταξιωμένων δημιουργών  Αλέκου Φασιανού, Σύνης Αναστασιάδη, Μαριλένας Φωκά ,Θέμη  Κελέκη, Κώστα Μπεκιάρη, Νίκου  Ζάρα, Γιάννη  Ζαχαρόπουλου, Φλοέλ,Αγγελου  Κουγιουμτζή, Αγγλία, Θόδωρου Φυλαρίδη ,Κρυωνίδη,Δημοσθένη  Σωτηρούδη, Δημήτρη Ναλμπάντη, Ασαργιωτάκη ,Δελημπαίδη και άλλων  που στοιχειοθέτησαν ένα σύμπαν αντιλήψεων και εξηγήσεων προς το πολιτισμικό εντεύθεν, αποκρυπτογραφημένο με περίσκεψη και σοβαρότητα  διευθέτησης που συντελούσε  κυριαρχικά στην ανέλιξη  της μέθεξης και στην προώθηση  της πολιτιστικής  κορύφωσης.       

Ο εικαστικός θεσμός ΤΕΧΝΗΣ ΦΛΟΓΑ που ιδρύθηκε και διευθύνεται από τον φιλότεχνο δημοσιογράφο ,ιδιοκτήτη και διευθυντή  του MEDIA  GROUP  ΝΕΑΠΟΛΙΣ  της Μακεδονίας Σταύρο Δεληγιάννη πρωταγωνιστεί  τα τελευταία 20 χρόνια ως  το μοναδικό πρεσβευτικό όχημα, ένας ορμητικός χείμαρρος  και ένα  άρμα έμπνευσης , δημιουργίας, διπλωματίας, εκπαίδευσης, προβολής, προέκτασης  και συνειδητοποίησης του κοινού . Με  ομαδικές  επαναλαμβανόμενες επί σειρά ετών  εκθέσεις  υψηλού επίπεδου  διαπραγμάτευσης και οργάνωσης και με συνεργασίες με φορείς και πολιτιστικά κέντρα .Εδρεύει στην πόλη της Καβάλας  και  είναι  ποιοτικά δραστήριος και δραστικός κοινωνικά  και πολιτισμικά  ιδιωτικός φορέας εγγεγραμμένος στα μητρώα του Υπουργείου Πολιτισμού με ουσιαστική και λειτουργική δράση σε  πόλεις και νησιά της χώρας, από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη  μέχρι την Κεντρική και Δυτική Μακεδονία   και την Πελοπόνησο .Με επίσημες προσκλήσεις  από την Αμερική , το Κατάρ, την Μόσχα, τα Σκόπια , την Κορυτσά, την Σόφια ,το Βελιγράδι, και  άλλα μέρη του κόσμου. Έχει διαγράψει  στο ενεργητικό του  μέχρι σήμερα σειρά εκθέσεων και παράλληλα  events, happenings, performances  με πρωτότυπο concept και νεωτεριστικό project στην Ελλάδα και στο εξωτερικό σε συνεργασία με Υπουργεία, Δήμους, Πρεσβείες, Νομαρχίες ,Ιδρύματα  Περιφέρειες και πολιτιστικούς φορείς πάντα με την καθοδήγηση και τις κατευθύνσεις  του μαικήνα της τέχνης  Σταύρου Δεληγιάννη.Τις παραγωγές του με τις οποίες ασχολούνται συχνά τα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ και έχουν επίσημα καταγραφεί στην  έγκυρη και έγκριτη ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια της Bικιπαίδεια  τίμησαν κατά καιρούς σημαντικοί άνθρωποι της πολιτικής ,των γραμμάτων και του πολιτισμού. 

Ο  ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς με την ιδιότητα του  καλλιτεχνικού  Διευθυντή του εικαστικού θεσμού ΤΕΧΝΗΣ ΦΛΟΓΑ  επισήμανε για την νέα έκθεση πως πρόκειται για   : ’’ μία ακόμα πρωτοποριακή   παρουσίαση  από αυτές που μόνο το προσεγμένο  καλλιτεχνικό επιτελείο της  ΝΕΑΠΟΛΙΣ πραγματοποιεί ευπρόσδεκτα  εδώ και 2 δεκαετίες. Η ενορχηστρωμένη  και συντονισμένη ομάδα της  παράγει πολιτιστικό έργο ,με καίριο αντιστάθμισμα  στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε. Εμβληματικά και επιβλητικά  τα  αποκτήματα της πολυάριθμης και ποιοτικά επιλεκτικής συλλογής του εικαστικού θεσμού “Τέχνης Φλόγα” συγκροτούν  καίρια την προσφορά  του . Επιτεύγματα  που εκτέθηκαν  σε ελληνικές και διεθνείς εκθέσεις. Ξεχώρισαν , βραβεύτηκαν ,  έλαβαν εγκωμιαστικές και επιδοκιμαστικές  κριτικές από ιστορικούς και θεωρητικούς τέχνης. Καινοτόμες συλλήψεις και καταθέσεις με έντεχνη αποτύπωση. Παρατηρώντας τες ανακαλύπτουμε τη δεξιότητα, την καλαισθησία, την ευρηματικότητα, τους ευκρινείς συμβολισμούς και τις απεικονίσεις που η απαράμιλλη τεχνική τους αναδεικνύει  σε οντότητες με σημαίνουσα διάσταση και περιεχόμενο. Αναπαραστάσεις στις οποίες αναπτύσσονται θέσεις και ερμηνείες  που τονίζουν διευρύνσεις. Μέσα από τη χρωματική προσέγγιση, την πολυκύμαντη γραφή και την εννοιολογική διαίσθηση φωτίζουν ανταποκρίσεις με συνεκτικότητα , εναλλαγές κινήσεων και σημειώσεις προεκτάσεων΄΄. 

Ο δημιουργός, και εμπνευστής  του εικαστικού  θεσμού ΤΕΧΝΗΣ ΦΛΟΓΑ  που επί 20 χρόνια στέκεται  αρωγός στους δημιουργούς της ευρύτερης Περιφέρειας και προάγει  τον πολιτισμό  Σταύρος Δεληγιάννης επεσήμανε:’’…. την χαρά  και την πίστη του ότι παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε  ως χώρα τα πολιτιστικά γεγονότα και οι άνθρωποι της Τέχνης  μέσω του Τέχνης Φλόγα δημιουργούν και τα έργα τους λειτουργούν θεραπευτικά προς όφελος όλων  . Εξέφρασε τις  θερμές ευχαριστίες  του  στην δραστήρια Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης  για το υψηλό αίσθημα ευθύνης και το καλωσόρισμα  με τα οποία  περιέβαλε την συνολική διοργάνωση  και βέβαια  για  την ουσιαστική ηθική στήριξη  στην ευόδωση του δυναμικού πολιτιστικού εγχειρήματος  . Επίσης  ευχαρίστησε τον αντιπεριφερειάρχη Δημήτρη Πέτροβιτς  που επισκέφθηκε την έκθεση ξεναγήθηκε  και  εντυπωσιάστηκε όπως δήλωσε  από το επίπεδο  της καλλιτεχνικής δημιουργίας και την άρτια διοργάνωση ενώ παράλληλα    συνεχάρη τους συντελεστές.  

Αξίζει να παραθέσουμε μερικά από τα σχόλια  που διαβάσαμε στο βιβλίο των επισκεπτών:

  “Δεν έχουμε δει ξανά στην πόλη μας τέτοιο υψηλό επίπεδο σε έκθεση έργων τέχνης…”  Αναστασία Γεωργίου.

‘’Μπράβο σας που σε δύσκολους καιρούς στηρίζεται την καλλιτεχνική δημιουργία και μπράβο στο Διοργανωτή την Περιφέρεια ΑΜΘ…”.Γιώργος Αμπάζης.

’’Σας αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για το υψηλό επίπεδο της διοργάνωσης αλλά και το σεβασμό που δείχνεται στους καλλιτέχνες της περιοχής …” Φωτεινή Κυριακίδη.

  “Μπράβο σας που μας φέρνετε τόσα όμορφα έργα τέχνης και μπράβο σας που τηρείται με υψηλό αίσθημα ατομικής ευθύνης για την ασφάλεια όλων μας τα μέτρα…  Αγγελος Ζαγοριανός,μουσικός.

“Υψηλό επίπεδο, Μπράβο σας, υπέροχο στήσιμο μεταμορφώσατε το χώρο του Νομαρχείου, συγχαρητήρια στο διοργανωτή την Περιφέρεια ΑΜΘ…”  Γιώργος Αντωνίου.