Νέα έκδοση με την διατριβή του Λεόντιου Πετμεζά ''PERFORMANCE ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΆΤΟΥ ART-EST (1978-2024)''.

Το κείμενο της ενδιαφέρουσας διατριβής ''PERFORMANCE ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΆΤΟΥ ART-EST (1978-2024)''που κυκλοφορεί από Art Studio Est-La Chambre, με εμπεριστατωμένη αναφορά και προσέγγιση από τον διακεκριμένο λογοτέχνη- συγγραφέα Λεόντιο Πετμεζά στα ζωντανά εικαστικά έργα-performance του Κώστα Ευαγγελάτου πρωτοεκδόθηκε το 2014 στην επετειακή έκθεση για τα 35 χρόνια περφόρμανς του Κώστα Ευαγγελάτου. Επανεκδόθηκε με διαφορετικό εξώφυλλο και προσθήκες το 2021. Η τρίτη έκδοση σήμερα έχει νέο εξώφυλλο και εμπλουτισμένη βιβλιογραφία.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει μεταξύ άλλων ο ιστορικός,κριτικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς:'' Ο ζωγράφος, ποιητής, περφόρμερ και θεωρητικός της τέχνης Κώστας Ευαγγελάτος αρχικά σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε ελεύθερες σπουδές σε καλλιτεχνικά εργαστήρια. Το 1984, με υποτροφία, σπούδασε αισθητική θεωρία της σύγχρονης τέχνης και ζωγραφική στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, στο Παν/μιο The New School For Social Research. Από το 1978-79 μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει παράλληλα με την ζωγραφική του παραγωγή πολλά και πολυσήμαντα Ζωντανά Εικαστικά Έργα- Performance στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τα ζωντανά αυτά εικαστικά του έργα βασισμένα σε λιτά εικαστικά μέσα και "νεορομαντικές" αισθητικές ιδέες, σηματοδότησαν με την αισθητική τους δύναμη και τη σημαντική απήχηση που είχαν στο κοινό και τον τύπο, μια προσωπική προσέγγιση στη "ζωντανή" έκφραση και το νέο εικαστικό είδος των performance ή actions. Οι ζωντανές εικαστικές δράσεις ξεκίνησαν ιστορικά από τη ρωσική πρωτοπορία των αρχών του 20ου αιώνα, άνθισαν την περίοδο του dada / "ντανταιστικού" κινήματος και έγιναν ευρέως γνωστές με την ανάπτυξη από την δεκαετία του 1960 και μετά του κινήματος fluxus / συνεχής ροή. Ο καθηγητής ιστορίας της τέχνης Στέλιος Λυδάκης αναφέρει επιγραμματικά για τον Κώστα Ευαγγελάτο στο βιβλίο-λεξικό "Ορολογία Εικαστικών Τεχνών" εκ. Μέλισσα, στο αναλυτικό λήμμα περί performance: "Στην Ελλάδα γνωστότερες είναι οι περφόρμανς του Κώστα Ευαγγελάτου". Ενώ ο καλλιτέχνης από το 1978 (προδρομική παράσταση στο θεμέλιο λίθο της Πανεπιστημιούπολης, Αθήνα ) μέχρι και τη διπλωματική του Performance στο Central Park της Νέας Υόρκης το 1985, όπου εμφανίστηκε επί βάθρου, σαν άγαλμα, μπροστά στο κτίριο που δολοφονήθηκε ο Τζων Λένον και άρχισε κατόπιν να τυλίγεται με επιζωγραφισμένα ρολά τηλετύπων, είναι o ίδιος ο εκφραστής- performer στις τολμηρές εικαστικές παραστάσεις του. Με την επιστροφή του στην Αθήνα παρουσιάζει από το 1987 tableaux vivant- ζωντανά εικαστικά έργα και δράσεις στο χώρο με την συμμετοχή και άλλων καλλιτεχνών-εικαστικών μοντέλων, χορευτών, ηθοποιών, μουσικών. /....Τα τελευταία χρόνια έχει επικεντρωθεί σε performance κοινωνικοπολιτικού περιεχομένου και αντλεί την θεματογραφική στόφα του από γεγονότα που έχουν συγκλονίσει δραματικά την εποχή μας. Χαρακτηριστική η διαδραστική εικαστική δράση του στο Παρίσι τον Νοέμβρη του 2017 στο Pont Royal, στο πλάι του Σηκουάνα, με ένα σύνθετο ελεγειακό αφιέρωμα για τα θύματα του τρομοκρατικού κτυπήματος που έγινε στο Bataclan το 2015. Επίσης το 2018 και το 2019 με τον συνεργάτη του Ντάνυ Μαρτζώκα έκαναν performance με θέμα την αξία και την προστασία της φύσης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Από τις αρχές του 2020 στο φάσμα της πανδημίας του covid-19 η δημιουργικότητα του επικεντρώθηκε σε συνεχή παραγωγή συμβολικών συνθέσεων με τριαντάφυλλα και έγκλειστες σκεπτόμενες μορφές. Το 2021 ολοκλήρωσε ζωγραφικές και ποιητικές συνθέσεις εμπνευσμένες από την Επανάσταση του 1821 και το διεθνές κίνημα του “Βυρωνισμού” για ομαδικές εκθέσεις αφιερωμένες επετειακά στα 200 Χρόνια. Από το 2022 μέχρι σήμερα έχει δημιουργήσει εικαστικές συνθέσεις στο χώρο και έχει γράψει ποιήματα αφιερωμένα στα θύματα των πολέμων και τους λαικούς αγώνες για δικαιοσύνη. Το αέναο παιχνίδι μεταξύ τέχνης και ζωής, πράξης και φαντασίας, ιδέας και ταύτισης, δράσης και ανατροπής για τον απόλυτο ποιητή των εικόνων και του λόγου Κώστα Ευαγγελάτο θέτει πολυσήμαντα ερείσματα έρευνας σε ένα ατέρμονο αισθητικό συμβάν, πρωτοποριακό και παρά τις απόπειρες πολλών κατά καιρούς μιμητών του, μοναδικό αισθητικά, τόσο ποιοτικά, όσο και υπαρξιακά''

Στο εξώφυλλο του δημοσιεύματος ο Κώστας Ευαγγελάτος με την εικαστικό Φιόνα Μουζακίτη Φωτογραφικό υλικό από τα Αρχεία του Ντάνι Μαρτζώκα και του ART STUDIO EST.

Κεντρική διάθεση της έκδοσης : Art Studio Est-La Chambre, Πρατίνου 87, 11634, Αθήνα. Τηλ: 210 7294259, 6944621286.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟΥ : ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟY ΣΚΡΟΥΤΖ ΓΙΑ ΤΡΙΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΣΩΜΑΤΩΝ

Γράφει η ΘΥΜΈΛΗ ΘΡΥΛΟΣ

Σίγουρα είναι κάτι τεράστιο αυτό που συμβαίνει στην θεατρικά χειμαζόμενη Αθήνα .Πρόκειται για μια εξαιρετική από κάθε πλευρά παράσταση που παρουσιάζεται για 3η χρονιά με επιτυχία φέτος στην ανακαινισμένη πιά σκηνή του Χώρου Τέχνης Ασωμάτων,Ασωμάτων 6 στο Θησείο .Το θεατρικό έργο '' Το Χριστουγεννιάτικο Όνειρο του Σκρουτζ'' αποτελεί ελεύθερη διασκευή του Γιάννη Ρωμανού από το αγαπημένο βιβλίο για μικρούς και μεγάλους του Καρόλου Ντίκενς "Μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία" .Στην γνώριμη υπόθεση του παρακολουθούμε την γνωστή ιστορία του μίζερου τσιγκούνη Εμπενίζερ Σκρουτζ, που πιστεύει πως τα Χριστούγεννα είναι απάτη.Κάποια χρονιά, την παραμονή τους τον επισκέπτεται το φάντασμα του παλιού συνεταίρου του Μάρλευ και τρία ακόμη φαντάσματα-πνεύματα που του δείχνουν τα λάθη του απέναντι στους ανθρώπους και τον προειδοποιούν πως έχει μια ευκαιρία να αλλάξει . Μια παράσταση για όλη την οικογένεια ,για παιδιά από εννέα χρονών και πάνω.

Ο Γιάννης Ρωμανός έστησε μια άρτια,επιμελημένη παράσταση με έξυπνους και ευρηματικούς διαλόγους που αποδίδουν το διδακτικό πνεύμα του συγγραφέα .Οι ηθοποιοί που ακολουθούν κατά γράμμα την διδασκαλία του διάβασαν με την απαιτούμενη προσοχή το κείμενο και αναδεικνύουν την μουσικότητα της γραφής του .Παίζουν και ακούγονται τηρώντας τις κατάλληλες συνθήκες .Υπογραμμίζουν τα κωμικά και τα δραματικά στοιχεία. Καλλιεργούν την πρέπουσα ατμόσφαιρα και σταδιακά οδηγούντε στην κορύφωση. Δίνουν απαντήσεις με ξεκάθαρους συσχετισμούς που άπτονται της ζωτικής και της πολιτικής υφής των πραγμάτων . Η οπτική που φωτίζουν είναι προσωποποιημένη ,διαθέτει αρχές και δύναμη ,αμφισβητεί ,μηδενίζει και θέτει τους θεατές σε προβληματισμούς.

Οι ερμηνευτές είναι πολύτιμοι αρωγοί της τόσο καθαρής και ουσιαστικής σκηνοθετικής άποψης .Η Ράνια Πρέβεζα ως πρωτότυπη αέρινη περσόνα υιοθετεί την αβασάνιστη διεκπεραίωση επιδεικτικά, προβάλοντας μια στερεότυπη αισθητική καθόλου επιπόλαια και επιδερμική . Ο Γιάννης Ρωμανός παραδίδει μαθήματα υποκριτικής, αποδίδει το ρόλο του με μοναδική μαεστρία και απολαυστική ικανότητα. Ο Λεόντιος Πετμεζάς , μετέχει με τις εκφράσεις, τις ματιές,τις γκριμάτσες ,τις μούτες και τις κινήσεις του . Γεμίζει την σκηνή με τον ρυθμικά δουλεμένο σαρκασμό και την απέραντη ειρωνεία του .Υπογραμμίζει τα συναισθήματα και εξελίσσει τα γεγονότα . Σε μια από τις πιο ώριμες θεατρικές στιγμές του με επιβεβαίωση στέκεται επάξια ο Γιώργος Δήμου .Μια ταιριαστή επιλογή . Η υποκριτική δεινότητα του Σάκη Θεοδόση είναι εξαίσια .Μεταμορφώνεται σε δυναμικό παράγοντα .Δίνει διέξοξο στην εγκεφαλική διεργασία. Ο Μανώλης Μελικόκης μετουσιώνει έντονα σε πράξη την ευγένεια του νεαρού ανεψιού .Η Έφη Χαντζούλη με ξεκάθαρο τρόπο συντονίζει και εκπέμπει εντάσεις που ενυπάρχουν ιδιαίτερα,με σαφήνεια και λιτότητα .Η Έβη Καλυμνίου μεταφέρει δηλωτικά την αίσθηση της κλιμακούμενης αγωνίας που σηματοδοτεί και συντελεί την παρουσία της .Η Αλίκη Πήτερσον είναι αρκετά συνειδητοποιημένη με ότι συμβαίνει και πρόκειτε να συμβεί τριγύρω της .Γρήγορα,αντανακλαστικά και χορταστικά.Η Βίβιαν Ναζέντ σημειολογικά τοποθετείτε με στοιχειοθέτηση στην παράσταση .Είναι φωτεινό πλάσμα που ελπίζει και αισιοδοξεί. Τα κοστούμια της Βάνιας Αλεξάντροβα φέρουν πολλαπλούς και διακοσμητικούς συμβολισμούς.Στα χρήσιμα στοιχεία για την συνολική διεκπεραίωση και την ολοκληρωμένη διαπραγμάτευση συγκαταλέγονται τα τεχνικά εφέ του Νικηφόρου Νταναιλόβ , οι φωτισμοί και οι μουσικές επιλογές του Γιάννη Τσούκα .

Εν κατακλείδι το διακύβευμα της παράστασης κάθε χρόνο συγκροτεί μια φρέσκια πρόταση, που σφύζει από ζωτικότητα και εμπεριέχει χυμώδεις ειρμούς .Ο σκηνοθέτης μας αποδεικνύει ότι τα έργα του Καρόλου Ντίκενς κατακλύζονται από ζωογόνα νοήματα και πολλαπλά επίπεδα, ρεαλιστικά και αληθοφανή. Οι επιτηδευμένες ιδέες αρκούνται στην ανάγνωση ενός σύμπαντος , προκειμένου να ζωντανέψουν. Μια τέτοια ικανότητα που δείχνει παράλληλα κατανόηση υπάρχει στην παρούσα παράσταση που γίνεται αληθινά απολαυστική , έντονα κωμική και γεμάτη νοήματα.

Πρόκειται για ένα θεατρικό διαμάντι για τρίτη φορά στην θεατρική Αθήνα που ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλες εκδοχές του ιδιου θέματος που ανέβηκαν και ανεβαίνουν στην σύγχρονη Αθηναική θεατρική σκηνή!!!!!!!