ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΜΑΓΕΙΑ ΑΠΌ ΤΑ «ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΑ ΜΟΤΙΒΑ» ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΤΟΥ ΝΤΑΝΥ ΜΑΡΤΖΩΚΑ .

Εγκαινιάστηκε με μεγάλη επιτυχία και πρωτοφανή προσέλευση φιλότεχνων η αναδρομική έκθεση ζωγραφικής του Κώστα Ευαγγελάτου με τίτλο «Ανθρωποκεντρικά Μοτίβα» στο Μουσείον της Πόλεως των Αθηνών - Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία.

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. του Μουσείου κ. Αντώνιος Γ. Βογιατζής αναφέρθηκε επαινετικά στην διεθνή πορεία του Κώστα Ευαγγελάτου με αναφορές σε σημαντικές εκθέσεις από το βιογραφικό του. Ακολούθησε εικαστική αναφορά του καλλιτέχνη στην τρίτη αναδρομικού χαρακτήρα έκθεση του στους χώρους του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών και έγινε προβολή videoart με την ενότητα έργων του "Τα τριαντάφυλλα του κήπου".

Την έκθεση προσέγγισε αισθητικά με ομιλία της η Ιστορικός τέχνης Ευαγγελία Νάκα, υπ. Δρ. του Πανεπιστημίου της Σορβόνης. Όπως ενδεικτικά ανέφερε: "Η θεματική της έκθεσης περιστρέφεται γύρω από την ενσώματη παρουσία. Αποσπάσματα του ανθρώπινου σώματος και της φέρουσας μεταφυσικής του υπερθεματίζονται και ανάγονται σε μετωνυμίες πορτρέτου που ανατέμνουν την οντολογία του και το κάλλος του. Στις λεγόμενες σωματογραφίες του Ευαγγελάτου αναπαριστώνται γωνίες, τομές και επιφάνειες της σωματικότητας, αναδυόμενη εντός ενός εικαστικού περιβάλλοντος συμβόλων, ονομάτων και υπαινικτικής χρωματικής έντασης, εξπρεσιονιστικής και ταυτόχρονα γήινης. Η εικαστική αναπαράσταση αυτών των σωμάτων, ωστόσο, αναδεικνύει, ταυτόχρονα, σε μια επόμενη ανάγνωση την ανάπλαση της φαντασίωσης. Πίσω από τη μυώδη πλάτη, τον αγαλμάτινο κορμό, το έντονο βλέμμα, τις ιδανικές αναλογίες ή τα περιπλεγμένα άκρα, φωτίζεται το σημαίνον που ενσαρκώνει η φαντασίωση: ένα σώμα παντοδύναμο, ένα σώμα ερωτικό, απτικό, ένα σώμα ιδεαλιστικό".

Ο Κώστας Ευαγγελάτος ευχαρίστησε τον Πρόεδρο κ. Αντώνιο Γ. Βογιατζή και το Δ. Σ του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών, που για τρίτη φορά διοργάνωσε αναδρομική έκθεση του, προσφέροντας του την εξαιρετικά τιμητική δυνατότητα να πραγματοποιήσει εκθέσεις με ένότητες έργων του από το 2016 μέχρι σήμερα. Με συγκίνηση επίσης ευχαρίστησε για την παρουσία τους στα εγκαίνια εκπροσώπους σημαντικών πολιτιστικών και μορφωτικών φορέων, συλλέκτες που είχαν παραχωρήσει έργα, ιστορικούς και κριτικούς τέχνης, διακεκριμένες προσωπικότητες της καλλιτεχνικής, επιστημονικής, εκπαιδευτικής, λογοτεχνικής, επιχειρηματικής, δημοσιογραφικής, εκδοτικής και κοινωνικής ζωής. Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκαν στις αίθουσες των περιοδικών εκθέσεων τα εγκαίνια που κυριολεκτικά εντυπωσίασαν και τα ιδιότυπα έργα προκάλεσαν γενικό ενθουσιασμό.

O γνωστός ιστορικός ,κριτικός της τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς που έχει μελετήσει το συνολικό έργο του Κώστα Ευαγγελάτου και έχει γράψει το βιβλίο «Η Αισθητική Ενατένιση του Κώστα Ευαγγελάτου», Δοκίμιο εικαστικού ήθους, με προλογικό κείμενο της βραβευμένης με κρατικό βραβείο Ιωάννας Καρατζαφέρη, εκ. «Συλλογές», έχει επισημάνει μεταξύ άλλων: ''Στις σωματογραφικές καταθέσεις του δημιουργού η τέχνη της παρουσίασης των μορφών μέσα από την πολυμορφία της εικαστικής γλώσσας του Κώστα Ευαγγελάτου διαρκώς με άψογες τεχνικές δυνατότητες και απεριόριστη φαντασία προτάσσει την διαφορετικότητα. Οι μορφικές αλληλουχίες του στον πραγματικό χρόνο αποκαλύπτουν πτυχές της υλικής και πνευματικής διάστασης. Απεικονίζουν συλλήψεις που αναδύονται από την κρυστάλλωση της υφής και μεταφέρουν σε ένα αρμονικό κόσμο. Οι εικόνες μετατρέπονται σε σύμβολα με ικανότητα να στηρίξουν πρωτότυπες αισθαντικές ενέργειες. Πρόκειται για πίνακες με εμβληματικές, μοναδικές και πανέμορφες διαστάσεις. Εμπεριέχουν ιδιάζουσες χαρακτηριστικές και ευρηματικές εκφάνσεις μιας καινοτόμου διάταξης που ενδυναμώνει τις χαρακτικές αναφορές του''.

Ενημερωτικά ,προσθετικά και συμπληρωματικά θέλω να αναφέρω πως αυτό τον καιρό κυκλοφορεί το νέο ενδιαφέρον και εμπεριστατωμένο βιβλίο της πολιτισμολόγου, κριτικού τέχνης και λογοτεχνίας Μαριλένας Φωκά (ΜΑ) με τίτλο :»Kίονες και αρχαικές μορφές στην μεταμοντέρνα τέχνη του Κώστα Ευαγγελάτου »εκ.Όστρια 2025 στο οποίο έχω γράψει κριτικό πρόλογο .''

Η εξαιρετικά φροντισμένη και υποβλητική επιμέλεια της έκθεσης "Ανρωποκεντρικά Μοτίβα" του Κώστα Ευαγγελάτου έχει γίνει από τον Μουσειολόγο κ. Γιώργο Μαστρογιάννη.

Διάρκεια έκθεσης μέχρι τις 7 Ιουλίου 2025. Ώρες: Καθημερινά (εκτός Τρίτης): 09.00-16.00 Σάββατο και Κυριακή:10.00-15.00 Είσοδος από Παπαρρηγοπούλου 7, Πλατεία Κλαυθμώνος, Αθήνα. Πληροφορίες για τις επισκέψεις, εισιτήρια καθημερινά Βλ. στο site του Μουσείου. https://athenscitymuseum.gr/motiva/ athenscitymuseum.gr

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤHΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΜΒΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΣ

Από τα τέλη του 19 ου αιώνα ήταν διάχυτη στους πνευματικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους της τσαρικής Ρωσίας η προσέγγιση και οικειοποίηση νέων εκφραστικών ρευμάτων για την ανάδειξη και επικράτηση μιας νέας οπτικής, που αναπόφευκτα θα συγκρουόταν με τις παλιές αντιλήψεις και τις καθιερωμένες συντηρητικές τεχνοτροπίες. Οι νέοι καλλιτέχνες, συγγραφείς και διανοούμενοι μαζί με θιασώτες τους διατύπωναν άμεσα ή έμμεσα την απορριπτική αντιμετώπιση του παρελθόντος, με χλευαστικές δηλώσεις και προγραφές ακόμη και για κορυφαίους δημιουργούς, όπως ο εμβληματικός Πούσκιν. Είχαν την ακράδαντη πεποίθηση ότι η στάση τους αυτή ήταν νομοτελειακή ιστορική θέση. Ο Ελ Λισίτσκι το 1922, λίγα χρόνια μετά την Οκτωβιανή επανάσταση του 1917, στο κείμενο του «Η τέχνη μου και η ζωή» επισήμανε: «Ο Οκτώβρης ενυπήρχε πολύ νωρίτερα στην τέχνη». Αναδιφώντας στα ιστορικά ντοκουμέντα προκύπτει με διαύγεια ότι ήταν αναγκαίο να εκπορευτεί και να ευοδώσει από τα σπλάχνα του καταπιεσμένου λαού ένα μήνυμα οικουμενικής δικαιοσύνης και εγκαθίδρυσης της υλοποιημένης σοσιαλιστικής οικονομίας. Ανάμεσα στους επαναστάτες συμμετείχαν καλλιτέχνες και λογοτέχνες που αισθάνονταν δικαιωμένοι από την επανάσταση που αγωνιζόταν για ένα νέο κοινωνικό πολιτισμό. Η εικαστική δράση τους είχε ξεκινήσει ήδη από το 1860 μέχρι και τις αρχές του 20 ου αιώνα σε «καλλιτεχνικές αποικίες». Σημείο εκκίνησης τους ήταν η αποστροφή τους στον νατουαραλισμό και τον νεοκλασικισμό. Από το 1901 και μέχρι το 1917 διακρίνονται οι σημαντικοί πρωτοπόροι δημιουργοί Καντίνσκι, Τάτλιν, Κοντσαλόφσκι, Γκοντσάροβα, αδελφοί Μπουρλιούκ, Μάλεβιτς, Λαριόνοφ, Πόποβα κ.α. ( Είχα την δυνατότητα ως σπουδαστής να πρωτοδώ και να θαυμάσω έργα τους το 1984 στο ΜoΜΑ της Νέας Υόρκης). Ο Μαγιακόφσκι υπήρξε συνεργάτης του εικονοκλάστη, επαναστάτη ζωγράφου Νταβίντ Μπουρλιούκ. Η επαναστατική ποίηση του Μαγιακόφσκι, τα βιώματα και τα γραφιστικά έργα του στα φουτουριστικά εκφραστικά και ριζοσπαστικά καλλιτεχνικά πεδία της ανατρεπτικής εποχής συνάρπαζαν τα πλήθη. Η διαχρονική ροή και ζωντάνια του λόγου του αναπαριστούσε τους κοινωνικοπολιτικούς αγώνες και εμψύχωνε με ορμή και αισιοδοξία. Η εμβληματική προσωπικότητα του στάθηκε νομοτελειακό γεγονός την εποχή της επαναστατικής περιόδου που απαιτούσε και την δημιουργία μιας νέας καλλιτεχνικής και λογοτεχνικής έκφρασης. Ιστορικά η βασική ρωσική πρωτοπορία αναπτύχθηκε ι μέσα στο πλαίσιο και το ιδεολογικό κλίμα που προετοίμασαν την μεγάλη Επανάσταση. Ο Ραγιονισμός και ο Φουτουρισμός κυριαρχούσαν στη ρωσική σκηνή από το 1910. Αργότερα, από το 1915, επικράτησαν τα δυο μεγάλα ρεύματα του Σουπρεματισμού και του Κονστρουκτιβισμού, παράλληλα με άλλες αφαιρετικές και αφηρημένες τάσεις. Μετά τον Πρώτο παγκόσμιο πόλεμο οι εστίες της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας μετατοπίστηκαν σε ασφαλέστερες μητροπόλεις όπως η Μόσχα, η Ζυρίχη και η Νέα Υόρκη.

Οι Ρώσοι καλλιτέχνες διεσπαρμένοι στην Ευρώπη επιστρέφουν στην εστία τους και αρχικά συνεπικουρούμενοι από τη Ρωσική επανάσταση επιδόθηκαν σε δημιουργικό οργασμό. Τα έργα τους διαμορφώθηκαν με εξακτινώσεις του χρώματος , κυβιστικές ταυτόχρονες οπτικές προσλήψεις της φόρμας και δυναμικές καμπυλώσεις, τομές και ταχύτατες χαράξεις στην ύλη. Το κλίμα ευφορίας αντανακλούσε την τεράστια πολιτική αλλαγή που συντελέστηκε στη Ρωσία και υλοποιήθηκε με την ίδρυση του τμήματος Καλών Τεχνών το 1918 (ΙΖΟ) με επικεφαλής τον Ρoτσένκο και συμμετέχοντες τους Καντίνσκι, Άλτμαν κ.α. Το τμήμα καλών τεχνών επιχορηγήθηκε με πολλά χρήματα και άμεσα ίδρυσε 36 μουσεία. Σημαντικοί καλλιτέχνες αυτών των επιμορφωτικών δράσεων ήταν οι Καντίνσκι, Μάλεβιτς και Τάτλιν. Το 1920 στα πλαίσια του ΙΖΟ ιδρύθηκε το Ινστιτούτο Καλλιτεχνικής Παιδείας (Ίνχουκ) στο οποίο ο Καντίνσκυ δημιούργησε ένα παιδαγωγικό πλαίσιο συγχώνευσης του σουπρεματισμού και του κονστρουκτιβισμού. Τα παιδαγωγικά προγράμματα εφαρμόστηκαν στις σχολές της Πετρούπολης, της Μόσχας και του Βιτέμπσκ. Ο Μάρκ Σαγκάλ διέμενε στο Βίτεμπσκ από την έναρξη του Α' Παγκόσμιου Πόλεμου. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, ο γνωστός του από το Παρίσι και υπεύθυνος για θέματα πολιτισμού, Ανατόλι Λουνατσάρσκι, τον τοποθέτησε στη θέση του επιτρόπου Καλών Τεχνών στο Βίτεμπσκ. Ο Σαγκάλ οργάνωσε εκθέσεις και ενήργησε για να επαναλειτουργήσει η Σχολή Καλών Τεχνών με διακεκριμένους εικαστικούς δασκάλους, όπως ο Ελ Λισίτσκι και ο Καζιμίρ Μαλέβιτς. Έχοντας όμως διαφωνίες με τις διοικητικές πρακτικές για ζητήματα τέχνης, παραιτήθηκε το 1920. Μετακόμισε στη Μόσχα και φιλοτέχνησε την θαυμάσια διακόσμηση του Εβραϊκού της Θεάτρου. Οι καλλιτέχνες της ρωσικής πρωτοπορίας συντέλεσαν χαρακτηριστικά στην καλλιτεχνική αναγέννηση που ακολούθησε την Ρωσική επανάσταση και βοήθησαν με τα έργα τους στην ιδεολογική επικράτηση της. Ο οργασμός καλλιτεχνικής δημιουργίας κορυφώθηκε με τον Μαγιακόφσκι να οραματίζεται σειρήνες εργοστασίων να δημιουργούν μουσική σύνθεση και τον Καντίνσκι να προτείνει μνημείο για τη μεγάλη ιδεολογική ουτοπία (κομμουνισμό). Ο θάνατος του Λένιν, η απομάκρυνση του Λουνατσάρσκι από τα πολιτιστικά και η επικράτηση του Στάλιν καθήλωσαν όμως την δυναμική της δημιουργίας με τα έργα της ρωσικής πρωτοπορίας επιβάλλοντας τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό ως επίσημη και αποδεκτή τεχνοτροπία. Στόχος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού ήταν και η ακτιβιστική επίδραση στην διαμόρφωση της συνείδησης των πολιτών για τον μελλοντικό κόσμο. Το 1930 πραγματοποιήθηκε αναδρομική έκθεση του για την επέτειο 20 χρόνων της ακάματης δημιουργίας του Μαγιακόφσκι.

Ο απολογισμός της δουλειάς του προξένησε τεράστια απήχηση, ιδιαίτερα στη νεολαία. Όμως την ίδια χρονιά, πέντε χρόνια μετά την αυτοκτονία του λυρικού ποιητή της Επανάστασης Σεργκέι Γιεσένιν, ο Μαγιακόφσκι αυτοπυροβολήθηκε, σφραγίζοντας μια ολόκληρη εποχή δημιουργικού οργασμού. (Βλ. Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι «Ωδή στην επανάσταση», Επιλογή από το έργο του. Πρόλογος, σχέδια Κώστας Ευαγγελάτος. Εκδόσεις «Ατέχνως», Αθήνα 2023. Η περίφημη Συλλογή Κωστάκη και ο συλλέκτης διαδραμάτισαν αποφασιστικό ρόλο στη γνώση και στην ιστορική καθιέρωση της ρωσικής πρωτοπορίας αυτών των κρίσιμων περιόδων. Η Συλλογή Κωστάκη έχει παρουσιαστεί σε μεγάλα μουσεία και ιδρύματα τέχνης ανά τον κόσμο. Ο συλλέκτης Γεώργιος Κωστάκης (1913-1990) γεννήθηκε στη Ρωσία από εύπορους γονείς και διατήρησε την ελληνική υπηκοότητα. Έχοντας την αισθητική πρόνοια συγκέντρωσε στη συλλογή του έργα τέχνης των γνωστών εκπροσώπων της ιστορικής ρωσικής πρωτοπορίας. Όταν το 1977 αποφάσισε να φύγει με την οικογένειά του από τη Μόσχα πρόσφερε το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής αυτής στην Πινακοθήκη Τρετιακόφ. Τα έργα από αυτή την δωρεά καθώς και όσα πήρε φεύγοντας μαζί του απαρτίζουν το δημιουργικό φάσμα των ριζοσπαστικών αισθητικών καταθέσων της ιστορικής ρωσικής πρωτοπορίας. Της πρωτοπορίας που έθεσε τις βάσεις όλων των εκφάνσεων της μοντερνιστικής ανάπτυξης.

Κώστας Ευαγγελάτος Ζωγράφος, Λογοτέχνης, Θεωρητικός της τέχνης.

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΠΕΤΜΕΖΑ ΣΤΗΝ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ TΩΝ ΕΚΔΌΣΕΩΝ ΟΜΗΡΟΣ.

Το επίκαιρο ποίημα ''Το σημείο μηδέν της ύπαρξης '' του διεθνιστή ,βραβευμένου λογοτέχνη Λεόντιου Πετμεζά με αναφορά στην υπόθεση των Τεμπών περιλαμβάνεται στις σελίδες της νέας ΑΝΘΟΛΟΓΙΑΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΠΟΙΗΣΗΣ των εκδόσεων ΌΜΗΡΟΣ ανάμεσα στα ποιήματα σημαντικών σύγχρονων Ελλήνων ποιητών. Ανθολόγος της έκδοσης είναι ο συγγραφέας Θεοφάνης Λ. Παναγιωτόπουλος. Το βιβλίο αντί προλόγου έχει ποίημα του λογοτέχνη, εκδότη Γιώργου Χρονά και εισαγωγικό σημείωμα από την βιβλιοκριτικό, συγγραφέα, θεολόγο Χρύσα Νικολάκη.

Οι συμμετέχοντες ποιητές στην ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΠΟΙΗΣΗΣ των εκδόσεων ΌΜΗΡΟΣ:

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ :Ο Λεόντιος Πετμεζάς γεννήθηκε στους Φιλίππους της Μακεδονίας. Είναι λογοτέχνης ,κριτικός λογοτεχνίας και τέχνης ,εικαστικός και ηθοποιός . Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δημοσιογραφία στο Ίδρυμα Μπότση και στην σχολή του Antenna, θέατρο στο Εθνικό Ωδείο και στην Σχολή της Μαίρης Τράγκα. Παρακολούθησε ιστορία τέχνης και ζωγραφική στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στην Αμερική. Από πολύ νωρίς για την εκλεπτυσμένη γραφή του μίλησαν επιδοκιμαστικά, σημαντικοί άνθρωποι των γραμμάτων όπως η Έλλη Αλεξίου, η Λιλίκα Νάκου, η Διδώ Σωτηρίου, η Λιλή Ζωγράφου, ο Νικηφόρος Βρεττάκος ,ο Γιάννης Κουτσοχέρας και πολλοί άλλοι. Γράφει λογοτεχνικά βιβλία και θεατρικά έργα. Δοκίμια, ποιήματα, διηγήματα, κριτικές, εργασίες, προσεγγίσεις και διατριβές του δημοσιεύονται σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Μέχρι σήμερα έχει πραγματοποήσει 25 ατομικές και 74 ομαδικές εκθέσεις ανά τον κόσμο. Στο θέατρο έχει ερμηνεύσει με επιτυχία πρωταγωνιστικούς ρόλους μεταξύ άλλων σε έργα των Μπύχνερ, Ντύρενματ, Ντίκενς, Ζενέ, Κοκτώ ,Μπερναρ Σώ ,Κιντέρο ,Λόρκα, Αλέξη Δαμιανού, Κώστα Ευαγγελάτου, Εύας Πετροπούλου -Λιανού, Γιάννη Ρωμανού, Μαρίνας Σωτηροπούλου κά. Ασχολείται με την διοργάνωση και την επιμέλεια πολιτιστικών γεγονότων σε συνεργασία με Δήμους, Περιφέρειες ,Ιδρύματα, Πρεσβείες, Μουσεία, Υπουργεία. Έχει πολύχρονες συνεργασίες με σημαντικούς φορείς πολιτισμού ,ραδιοτηλεοπτικές και εκδοτικές εταιρίες. Έχει ταξιδέψει στις πέντε ηπείρους. Είναι ομιλητής και εισηγητής σε πολιτιστικές συναντήσεις, συνέδρια, ημερίδες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι μέλος σε κριτικές επιτροπές λογοτεχνικών και εικαστικών διαγωνισμών .Έχει τιμηθεί με διακρίσεις ,επαίνους και βραβεία . Έχει βιογραφηθεί σε λεξικά, εκδόσεις και εγκυκλοπαίδειες. Εκτεταμένες αναφορές και ειδικά αφιερώματα για την παρουσία του υπάρχουν στο διαδίκτυο. Είναι επίτιμος πρόεδρος του ιστορικού Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος ‘’Ο Απελλής ‘’ και επίτιμο μέλος επιστημονικών, εκπαιδευτικών, καλλιτεχνικών και πολιτιστικών οργανισμών, σωματείων, ενώσεων, εταιριών ,συλλόγων κα . Είναι μέλος της ΕΣΠΗΤ(Ένωση Συντακτών Περιοδικού, Ηλεκτρονικού Τύπου) και της EFJ(Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων).Θεωρείτε αναγνωρισμένος ιστορικός τέχνης σε Ευρωπαικό και διεθνές επίπεδο και ένας από τους σημαντικότερους κριτικούς τέχνης της Ελλάδας. Ασχολείται πολλά χρόνια με τον εθελοντισμό, τον συνδικαλισμό, τον ακτιβισμό και περισσότερο με την προσφορά στον άνθρωπο . Έχει συμβάλει δυναμικά και γόνιμα στην καταγραφή και στην εκτίμηση της διαχρονικής τέχνης και της ευρύτερης δημιουργίας, στην εξέλιξη του πρωτοποριακού project ,στην προώθηση του εκλεκτικού concept, στην ουσιαστική πολιτιστική διπλωματία , στην ανάπτυξη και ανέλιξη των ρυθμών της πολιτισμικής διαχείρισης. Γράφει κριτική λογοτεχνίας ,τέχνης ,θεάτρου και κινηματογράφου .

Η γνωστή πολιτισμολόγος, κριτικός τέχνης και λογοτεχνίας Μαριλένα Φωκά έχει επισημαίνει μεταξύ άλλων για την ποίηση του Λεόντιου Πετμεζά:''....Στην ποιητική απόδοση του Λεόντιου Πετμεζά σκιαγραφείται η διαλεκτική της δόμησης του σύγχρονου πολιτιστικού γίγνεσθαι. Με το ζήλο και την εμβριθή γλωσσολογική προσέγγιση του «Αλεξανδρινού» μελετητή, ο ποιητής- στοχαστής οδηγεί τον αναγνώστη σε μια πορεία ενδοσκόπησης μέσα από ένα εικονοπλαστικό ιδιόλεκτο που εξυφαίνεται σε έναν γνώριμο χαρτογραφημένο χώρο αισθητικής αναπαράστασης. Κομιστής του πνευματικού πλούτου της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς, του οριενταλισμού καθώς και ανατολικών ιδεολογιών τις οποίες αντιπαραβάλλει διαλεκτικά με τα μοντέρνα και μεταμοντέρνα κινήματα συμμετέχοντας σ’ ένα γόνιμο πολιτιστικό συγκρητισμό. Ασυμβίβαστος, επίμονος, τολμηρός καταγγελτικός, “προφητικός” και ανατρεπτικός ο Λεόντιος Πετμεζάς στοχεύει στη “γέννηση και την παραμονή μιας άλλης πιο ελπιδοφόρας κατάστασης”. Έντονα αφαιρετική γραφή, υπαινικτική, με ποιητική προσέγγιση της συντακτικής λειτουργίας του λόγου την οποία υποτάσσει στην σύζευξη της πληροφορικότητας και της λειτουργικότητας. Με τον ελεύθερο στίχο- ισχυρών τεμαχίων ήχων με φορμαλιστική ένταση η σημασία επικοινωνείτε τμηματικά, μεθοδικά και συστηματικά. Εγκιβωτίζονται εξωγλωσσικά και μεταφυσικά σημαινόμενα στο γλωσσικό σύστημα ακινητοποιώντας το βιωματικό τους φορτίο, παρέχοντας σε αμύητους και μυημένους μια μοναδική ποιητική εμπειρία. Σαφείς οι επιρροές από τα μεγάλα φιλοσοφικά και καλλιτεχνικά ρεύματα του Στωικισμού, του Μηδενισμού και της Σχολής της Φρανκφούρτης που επανέρχονται σαν προβληματικές του σήμερα και γιγαντώνονται σε μια παράλληλη καταναλωτική περιδίνηση και πνευματική ολίσθηση στην πορεία της ανεύρεσης του εγώ. Ουσιαστικό στην δομή του μας αποκαλύπτει τη μοναδική ποιητική γραφή του Λεόντιου Πετμεζά που έχει αφήσει το στίγμα του στον χώρο της εικαστικής τέχνης και όχι μόνο. O λογοτέχνης καταγράφει την πραγματικότητα από την σκοπιά του πολιτικού επιστήμονα, του κριτικού -ιστορικού -θεωρητικού και επιμελητή τέχνης, του συγγραφέα, του ποιητή, του ανθρώπου που ζει και δρα στη σύγχρονη πραγματικότητα με γνώμονα την συνείδηση .Η προσέγγιση του ανατρέπει με θέση το κρατούν ιδεολόγημα των καταστάσεων που βιώνουμε.....''

EΦΥΓΕ ΠΛΗΡΗΣ ΗΜΕΡΩΝ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗ ΜΑΡΙΚΑ ΣΚΟΥΦΑΚΗ

Σε ηλικία 97 ετών έφυγε από την ζωή η αντάρτισα Μαρίκα Σκουφάκη ,ένας ανώτερος άνθρωπος που αφιέρωσε ολη την ζωή της στους αγώνες για μια καλύτερη κοινωνία .H τελετή αποχαιρετισμού της Μαρίκας Σκουφάκη θα γίνει την Πεμπτη 27 Mαρτίου 2025.

Ο γιός της Μαρίκας Σκουφάκη ,συγγραφέας Γιώργος Τσαγγαρίδης έγραψε στο προσωπικό λογαριασμό του στο face book:Η Τελευταία Παρέλαση της Μαρίκας Σκουφάκη θα γίνει την Πέμπτη στις 11.00 στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στον Πειραιά (Καραίσκου 109) και η Ένωσή της με την Γη, αμέσως μετά, στο 1ο Νεκροταφείο Αθηνών. Η Μαρίκα, κρατιόταν στην ζωή με τους χίλιους χιλιάδες κόπους και τις αγωνίες κύρια της Γυναίκας μου και λιγότερο τους δικούς μου τα τελευταία δυόμιση χρόνια και χτυπημένη στον πνεύμονά της, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Πάλεψε, αγωνίστηκε σαν αληθινή Αντάρτισσα, μόχθησε και απορώ πια πόσο ξενύχτησε διστάζοντας να φύγει από την ζωή και να ξεκουραστεί, επειδή της το ζητούσα κάθε μέρα εγώ ! ΜΑΝΝΑ, ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ; .. της έλεγα, περιμένοντας απέλπιδα, το ναι της και να ησυχάσω. Ναι μου έλεγε κι εγώ έβλεπα το αγκομαχητό της να κρατηθεί στη ζωή, μόνο και μόνο επειδή της το ζητούσα εγώ ! Έφυγε μέσα στα χέρια μου, ζητώντας μου, να την αφήσω να ταξιδέψει, χωρίς να φωνάξω Μάννα, Μάννα μείνε, Μάννα μην φεύγεις ! Γιατί, αν τόκανα, θα έμενε, θα έμενε, θα έμενε, αλλά με λιγότερη αναπνοή κάθε φορά ! ΕΦΥΓΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΚΙ ΑΥΤΟ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΧΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΦΥΛΑΞΕΣ ΜΑΝΝΑ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΟΛΕΣ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΗ, αλλά τη συγκεκριμένη Μάννα μου, δεν ήθελα να μου την δώσεις ! Ήσουν και θα παραμείνεις στους αιώνες, η ίδια μου η Ψυχή ! ΑΝ Η ΨΥΧΗ ΠΕΘΑΙΝΕΙ, ΤΟΤΕ ΜΑΝΝΑ ΜΟΥ ΘΑ ΜΠΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ! Αν όχι, θα έρθω εγώ να σε βρω και ξέρεις καλά, πως θα σε βρω, εκεί, σε κάποια Επανάσταση Τιμιότητας και Ντομπροσύνης που θάχεις στήσει, όπως ακριβώς έκανες στην επίγηα ζωή σου, στα 97, παρά δύο ημέρες χρόνια σου! ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΤΗΣΩ ΜΙΑ ΒΑΘΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ, ΑΝ ΣΕ ΚΡΑΤΗΣΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ, ΕΝΩ ΕΣΥ, ΟΥΣΑ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ, θάθελες να φύγεις πιο γρήγορα, αλλά με νοιώθεις, ε; ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΑ ΜΑΝΝΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ! Χαιρετίσματα στον Πατέρα μου Ανδρέα Τσαγγαρίδη που σε λάτρεψε και τον λάτρεψες, στην Γιαγιά Μεταξούλα, τον Παππού τον Κώστα, στους Θείους Στέλιο και Στάθη. ΣΤΟ ΕΠΑΝΕΙΔΕΙΝ ΜΑΝΝΑ ΜΟΥ !!!! ΣΤΟ ΕΠΑΝΕΙΔΕΙΝ ΗΡΡΩΙΔΑ ΜΟΥ !! ΣΤΟ ΕΠΑΝΕΙΔΕΙΝ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ! ΣΤΟ ΕΠΑΝΕΙΔΕΙΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ! ΣΤΟ ΕΠΑΝΕΙΔΕΙΝ ΘΗΣΑΥΡΕ ΜΟΥ!!! Γιατί, θα σε ψάξω και θα σε βρω !!!! Η Κόρη σου Μιμόζα Μάνο Ο Γυιός σου Γιώργος Τσαγγαρίδης Συγγραφέας

Σε ανάρτηση του στο FACE BOOK ο συγγενής της λογοτέχνης ,δημοσιογράφος κριτικός τέχνης και λογοτεχνίας Λεόντιος Πετμεζάς, έγραψε για την Μαρίκα Σκουφάκη : «Έφυγε πλήρης ημερών από την ζωή η αγαπημένη συγγενής μας, αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης και ηρωίδα του Κυπριακού αγώνα Μαρίκα Σκουφάκη (1928-2025).Η δικιά μας Μαρίκα ,μια αγκαλιά αγάπης με μεγάλη καρδιά στάθηκε σθεναρά μια μάνα για όλους μας. Θα είναι πάντα κοντά μας. Στις φωτογραφίες η Μαρίκα χαρούμενη ανάμεσα στα παιδιά και στους φίλους της σε πρόσφατη εκδήλωση του βραβευμένου λογοτέχνη γιού της Γιώργου Τσαγγαρίδη, στο κατάμεστο από κόσμο θέατρο Εκάτη, στην οποία τιμήθηκε ακόμη μια φορά για την προσφορά της στον άνθρωπο !!!!!!!!!» Κάλεσμα του κ. Γιάννη Ταβουλάρη: πρόταση για διασκέδαση με χαλαρωτική όσο και παρεΐστικη διάθεση στο cine live stage Δευτέρα 24 ΜαρτίουΔεκάδες νέα προϊόντα και σε τιμές που δεν θα βρεις πουθενά αλλού.

Ο συγγραφέας Γιώργος Τσαγγαρίδης σε άλλη ανάρτηση του στο FB αναφέρει: ΜΗΝ ΚΛΑΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ 25 Μαρτίου 1928 23 Μαρτίου 2025.

O ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΑΠΕΤΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΞΕΝΑΓΕΙ ΣΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ.

Γνωρίζοντας τα μνημεία της πόλης μας. Γράφει ο Περικλής Καπετανόπουλος

Συμμετέχοντας στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Γνωρίζω τα μνημεία της πόλης μου" ξεναγώ τον μήνα Μάρτιο μαθητές και μαθήτριες της Ηλιούπολης, όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων, στις προτομές των ηρώων του 1821 που κοσμούν τις πλατείες της πόλης μας. Εδώ με το 15ο Νηπιαγωγείο Ηλιούπολης και την εκπαιδευτικό Βάσω Ζαρκινού. Είναι η τέταρτη χρονιά που ξεναγώ μέλη της σχολικής κοινότητας στα ιστορικά τοπόσημα της πόλης μας. Δημοσιεύω σημείωμα με πληροφορίες για τον Πρώτο Πυρπολητή του 1821 Ιωάννη Θεοφιλόπουλο που επισκεφθήκαμε πρόσφατα.

Ακολουθεί το κείμενο: Ο Καπετάν Γιάννης Θεοφιλόπουλος ή Καραβόγιαννος και το ολοκαύτωμα της Ερεσού. Ένα από τα λαμπρότερα κεφάλαια της ιστορίας του Εικοσιένα, ίσως το πιο κορυφαίο σε σημασία και αγωνιστική ενδυνάμωση στον κατά θάλασσα αγώνα, είναι η πυρπόληση του τουρκικού θωρηκτού (δικρότου) στην Ερεσό. Η ναυμαχία, η πυρπόληση και η πεζομαχία που επακολούθησε αποτελούν παράλληλα μια από τις αξεχώριστες λαμπρές σελίδες της ιστορίας της Λέσβου, που στα νερά και στα χώματα της διαδραματίστηκε το μεγάλο κατόρθωμα και η συμμετοχή των Λεσβίων στάθηκε ένας απ' τους συντελεστικούς παράγοντες της επιτυχίας του. Προσκομίζουμε λοιπόν νέα ανέκδοτα ή ξεχασμένα και μη χρησιμοποιημένα στοιχεία, που ρίχνουν νέο φως και καλύπτουν πολλά κενά, ιδίως ως προς τον πρωτοστάτη και ηρωικότερο συντελεστή της πυρπόλησης, τον αδικημένο μπουρλοτιέρη Γιάννη Θεοφιλόπουλο ή Καραβόγιαννο, δηλαδή τον φοβερό θαλασσόλυκο, όπως τον αποκαλούσαν οι συγκαιρινοί του, που γεννήθηκε στα Λαγκάδια της Γορτυνίας στα 1790 και αφού θαυματούργησε σαν αγωνιστής στη θάλασσα και στη στεριά, πέθανε υπέργηρος στην Αθήνα στα 1885 (1Δεκεμβρίου) τιμημένος με τον βαθμό του αντιστρατήγου. Πέθανε με την αλγεινή πικρία, ότι αντίθετα με τους συναγωνιστές του στα ολοκαυτώματα Ερεσού και Χίου, Παπανικολή και Κανάρη, που έγιναν ημίθεοι, αυτός παραγκωνίστηκε ολότερα απ' τους ιστορικούς του Εικοσιένα, που πολλοί δεν αναφέρουν ούτε το όνομά του, όπως ο Τρικούπης, ο Παπαρρηγόπουλος και άλλοι. Όταν στα 1884 βγήκε η Ιστορία του Παπαρρηγόπουλου, οι θαυμαστές του Καραβόγιαννου, πονώντας για την καταπατημένη τόσον άδικα υπερηφάνεια του ηρωικού θαλασσόλυκου, κίνησαν αληθινή εκστρατεία για την ιστορική του δικαίωση και αποκατάσταση, προσκομίζοντας αδιάψευστα έγγραφα και ντοκουμέντα, και ιδίως το ζωντανό θρύλο που επιζούσε ακόμα στις ψυχές των συγχρόνων του, ακόμα και του ίδιου του Κανάρη, που όταν έγινε πρωθυπουργός "συνωθουμένου του πλήθους εις την οδόν Σταδίου, μόλις διέκρινε τον γέροντα, κατελθών της αμάξης, τον ενηγκαλίσθη και τον κατεσπάσθη δακρύων..." Η φήμη του καπετάν Γιάννη Θεοφιλόπουλου έκανε τον βασιλιά Οθωνα να καλέσει τον Καραβόγιαννο στα Ανάκτορα για να τον φωτογραφήσει. Έτσι έχουμε την μοναδική φωτογραφία του σε προχωρημένη ηλικία, ντυμένος με την παραδοσιακή μοραΐτικη φορεσιά, με πρόσωπο γαλήνιο τον ήρωα της Ερεσού και της Χίου. Ο Οθωνας έβαλε την φωτογραφία του Καραβόγιαννου δίπλα στου Κανάρη. Την είδε ο βασιλιάς της Βραζιλίας Δον Πέτρος σε επίσκεψη που πραγματοποιούσε στην Ελλάδα και ζήτησε να γνωρίσει προσωπικά τον ήρωα. Τόση εντύπωση του έκανε το τιτάνιο παρουσιαστικό του που θύμιζε Ομηρικούς ήρωες (είχε ανάστημα 2.15 μέτρα.) Το σπίτι του στην Αθήνα και στα Λαγκάδια είχε γίνει προσκύνημα των νέων που έβρισκαν στην μορφή του την ενσάρκωση του Εικοσιένα, μια ζωντανή πηγή δόξας και μεγαλείου. Όταν ήταν άρρωστος τον επισκέφθηκε η χήρα του στρατηγού Τουρκοβασίλη και του είπε να μην λυπάται γιατί ξεχάστηκαν οι δάφνες του. Ο Καραβόγιαννος την κοίταξε αγέρωχα και της είπε: "Τις θυμάται η Ερεσός!", όπως είπε για τους αγώνες του ο Αισχύλος, ότι μόνο το "Μαραθώνιον άλσος αν είποι", δηλαδή μόνον ο τόπος όπου θαυματούργησε η ανδρεία του είναι ικανός να την εξιστορήσει και να την υμνήσει. Την εκστρατεία για την ιστορική δικαίωση του παραγνωρισμένου ήρωα, ανέλαβε το 1884 ο δημοσιογράφος Γ.Βαλασόπουλος από τις στήλες της Αθηναϊκής εφημερίδας του "Νέμεσις", προκαλώντας τον Παπαρρηγόπουλο να επανορθώσει την παράλειψη, στηριζόμενος στα έγγραφα (8.4.1884). Επίσης κατηγόρησε τον Τρικούπη ως "διαστροφέα εμπαθή της Ιστορίας". "Οτι εγράψαμεν, τονίζει ο Βαλασόπουλος, εγράφη εκ πεποιθήσεως, όχι να ευχαριστήσωμεν τον θνήσκοντα αγωνιστήν, αλλά δια να διορθώσωμεν την άδικον ιστορίαν της πατρίδος μας (εφ.Νέμεσις 16.4.1884). Εκείνος όμως που αγωνίστηκε πραγματικά, προσκομίζοντας όλα τα στοιχεία είναι ο καθηγητής Εμμ.Ι.Βροήλης, σε 7 συνέχειες της εφημερίδος Αθηνών "Εθνικόν Πνεύμα"(αρ.73-80, 28 Μαρτίου-5 Απριλίου 1884). Η μελέτη του Βροήλη τιτλοφορείται " Ο πρώτος πυρπολητής του 1821 Ιωάννης Θεοφιλόπουλος ή Καραβόγιαννος". "Εντός ξένου και πενιχρού οίκου, γράφει ο Βροήλης, κειμένου επί τινός οδού εγκαρσίου της οδού Αιόλου, παρά την Βρύσιν του Βορρά, διαμένει ο γέρων πυρπολητής, εν των λειψάνων της αρχαίας ημών Ευκλείας. Εν τω οίκω τούτω την παρελθούσαν Κυριακήν, επέτειον της εθνικής ημών Παλιγγενεσίας, προσήρχοντο διάφοροι όμιλοι ανθρώπων , ευλαβώς ασπαζομένων την χείρα του καπετάν Γιάννη και ακούοντες των λόγων αυτού, οίτινες ήσαν ζώσα ιστορία των ενδόξων κατορθωμάτων του. Οι πολλοί των κατοίκων του άστεως συνέρρεον εις το Πολυτεχνείον, ίνα ίδωσι την έκθεσιν των κειμηλίων του ιερού αγώνος άτινα η επιτροπή φρόνιμον να τιμήση πατρικώς. Αλλ' οι ολίγοι προσήρχοντο εις τον ένδοξον εν τη πτωχεία αυτού οίκον του γέροντος πυρπολητού, ως οι ευσεβείς χριστιανοί εις τον ναόν, διότι ναός είναι ο πενιχρός εκείνος οίκος, όστις τοιαύτην εγκλείει πολύτιμον ύπαρξιν". Τίνος καρδία δεν αισθάνεται τους αγίους εκείνους και ιερούς παλμούς, όταν προ των ομμάτων αυτού είναι εκτεθειμένα, ουχί τα τρομπόνια και τα κανόνια, τα σπαθιά και τα άλλα του ιερού αγώνος, αλλ' αυτή αύτη η πολύτιμος ύπαρξις, ην η Ιστορία και το Εθνος ηδίκησαν. Τοιούτους παλμούς ησθάνθην και εγώ μεταβάς εις τον οίκον του γεραρού πυρπολητού, μετά πολλών άλλων, εν οις και ο φίλος συντάκτης της "Νεμέσεως" κ.Γ.Βαλασόπουλος, όστις πρώτος αυτός κατέστησε γνωστήν την εν τω κόσμω τούτω ύπαρξιν του Θεοφιλόπουλου ή Καραβόγιαννου". (Αιολικά Γράμματα,Γ.Βαλέτας).

Ο ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΘΗΣ ΛΙΩΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΉ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΌΥ ΘΕΑΤΡΙΚΏΝ ΜΟΝΟΛΌΓΩΝ.

Οι δύο βραβευμένοι Έλληνες ηθοποιοί ,λογοτέχνες, κριτικοί λογοτεχνίας Λεόντιος Πετμεζάς και Στάθης Λιώτης συγκροτούν την κριτική επιτροπή του Α Πανελλλήνιου Διαγωνισμού Θεατρικών Μονολόγων από πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς που θα διεξαχθεί στις 5 και 6 Απριλίου 2025 στο θέατρο του χώρου τέχνης Ηχόδραση. Tα αποτελάσματα του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν στα έντυπα και ηλεκρονικά ΜΜΕ. Η διοργάνωση του διαγωνισμού καλεί όσους ενδιαφέρονται να δηλώσουν συμμετοχή και να συμμετέχουν στον 1ο Διαγωνισμό που προκυρήσει η Καλλιτεχνική ομάδα ΠΟΙΗΣΗ-POETRY-POESIA, με Διαχειριστές τους Aναστάσιο Aδάμου και Στέλλα Πνάκα

Στην φωτογραφία διακρίνουμε από αριστερά την Στέλλα Πνάκα,διοικητικό και οικονομικό στέλεχος επιχειρήσεων ,τον Λεόντιο Πετμεζά ,την διανοήτρια-συγγραφέα Παναγιώτα Μπλέτα ,τον Στάθη Λιώτη και τον δημοσιογράφο Παναγιώτη Σφαέλο στην παρουσίαση του βιβλίου του Στάθη Λιώτη ''Στην Καρδιά μου γράφει Ελλάδα '' που πραγματοποιήθηκε πριν λίγο καιρό με τεράστια επιτυχία και αναταπόκριση του βιβλιόφιλου κοινού στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, Βούρου- Ευταξία στην πλατεία Κλαυθμώνος.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΠΕΤΜΕΖΑ:Ο Λεόντιος Πετμεζάς γεννήθηκε στους Φιλίππους της Μακεδονίας. Είναι λογοτέχνης ,κριτικός λογοτεχνίας και τέχνης ,εικαστικός,επιμελητής εκθέσεων και ηθοποιός . Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δημοσιογραφία στο Ίδρυμα Μπότση και στην σχολή του Antenna, θέατρο στο Εθνικό Ωδείο και στην Σχολή της Μαίρης Τράγκα. Παρακολούθησε ιστορία τέχνης και ζωγραφική στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στην Αμερική. Από πολύ νωρίς για την εκλεπτυσμένη γραφή του μίλησαν επιδοκιμαστικά, σημαντικοί άνθρωποι των γραμμάτων όπως η Έλλη Αλεξίου, η Λιλίκα Νάκου, η Διδώ Σωτηρίου, η Λιλή Ζωγράφου, ο Νικηφόρος Βρεττάκος ,ο Γιάννης Κουτσοχέρας και πολλοί άλλοι.Γράφει λογοτεχνικά βιβλία και θεατρικά έργα. Δοκίμια, ποιήματα, διηγήματα, κριτικές, εργασίες, προσεγγίσεις και διατριβές του δημοσιεύονται σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ.Μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει 28 ατομικές και 70 ομαδικές εκθέσεις ανά τον κόσμο. Στο θέατρο έχει ερμηνεύσει με επιτυχία πρωταγωνιστικούς ρόλους μεταξύ άλλων σε έργα των Μπύχνερ, Ντύρενματ,Ζενέ ,Κοκτώ, Ντίκενς, Μπερναρ Σω ,Λόρκα, Α.Δαμιανού, Κ.Ευαγγελάτου, κά. Ασχολείται με την διοργάνωση και την επιμέλεια πολιτιστικών γεγονότων σε συνεργασία με Δήμους, Περιφέρειες ,Ιδρύματα ,Πρεσβείες, Μουσεία, Υπουργεία. Έχει πολύχρονες συνεργασίες με σημαντικούς φορείς πολιτισμού ,ραδιοτηλεοπτικές και εκδοτικές εταιρίες. Είναι καλλιτεχνικός Διευθυντής του εικαστικού Θεσμού ΤΕΧΝΗΣ ΦΛΟΓΑ . Έχει ταξιδέψει στις πέντε ηπείρους. Διδάσκει υποκριτική ,δημιουργική γραφή και ζωγραφική. Είναι ομιλητής και εισηγητής σε πολιτιστικές συναντήσεις, συνέδρια, ημερίδες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι μέλος σε κριτικές επιτροπές λογοτεχνικών και εικαστικών διαγωνισμών .Έχει τιμηθεί με διακρίσεις ,επαίνους και βραβεία . Έχει βιογραφηθεί σε λεξικά, εκδόσεις και εγκυκλοπαίδειες. Εκτεταμένες αναφορές και ειδικά αφιερώματα για την παρουσία του υπάρχουν στο διαδίκτυο. Είναι επίτιμος πρόεδρος του ιστορικού Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος ‘’Ο Απελλής ‘’ και επίτιμο μέλος επιστημονικών, εκπαιδευτικών, καλλιτεχνικών και πολιτιστικών οργανισμών, σωματείων, ενώσεων, εταιρειών ,συλλόγων κα . Είναι μέλος της ΕΣΠΗΤ(Ένωση Συντακτών Περιοδικού, Ηλεκτρονικού Τύπου) και της EFJ(Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων). Ασχολείται πολλά χρόνια με τον εθελοντισμό, τον συνδικαλισμό, τον ακτιβισμό και περισσότερο με την προσφορά στον άνθρωπο . Έχει συμβάλλει δυναμικά και γόνιμα στην καταγραφή και στην εκτίμηση της διαχρονικής τέχνης και της ευρύτερης δημιουργίας, στην εξέλιξη του πρωτοποριακού project ,στην προώθηση του εκλεκτικού concept, στην ουσιαστική πολιτιστική διπλωματία , στην ανάπτυξη και ανέλιξη των ρυθμών της πολιτισμικής διαχείρισης. Επίσης γράφει κριτική θεάτρου και κινηματογράφου .

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΛΙΩΤΗ :Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του τμήματος Μουσειοπαιδαγωγικής εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Είναι αριστούχος διπλώματος μονωδίας και θεατρικών σπουδών. Σπούδασε υποκριτική στην Δραματική σχολή της Μιμής Ντενίση . Από 16 ετών ασχολείται με την ποίηση και την λογοτεχνία .Έχει βραβευθεί για την ποίησή του μεταξύ άλλων στον α΄ διαγωνισμό ποίησης του Δήμου Αμαρουσίου το 1994 και στον παναθηναικό διαγωνισμό ποίησης του Δήμου Αθηναίων με πρόεδρο της κριτικής επιτροπής την Άννα Σικελιανού το 1995. Επαίνους για το έργο του έχει δεχθεί από πολλούς σημαντικούς λογοτέχνες όπως ο Βασίλης Βασιλικός,ο Λεόντιος Πετμεζάς, ο Μιχάλης Σταφυλάς, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος και άλλους. Τα βιβλία του «Και στο θάνατο, Ζωή»Διηγήματα(2003) και Στην καρδιά μου γράφει λλάδα ''ποίηση(2011) έγιναν δεκτά από το κοινό ,τον εντυπο και ηλεκτρονικό τύπου και τους κριτικούς με ευμενή,εγγκωμιαστικά και θετικά σχόλια. Είναι μέλος της Ενώσεως λογοτεχνών Συγγραφέων Λάρισας και της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος. Ζει και εργάζεται στο Βόλο. Είναι κριτικό μέλος σε Ελληνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς .Είναι καθηγητής τραγουδιού, θεάτρου, φωνητικής και ορθοφωνίας. Επίσης διδάσκει διαφραγματικές αναπνοές, αγωγή λόγου και εκμάθηση ρόλων. Ανεβάζει θεατρικές παραστάσεις και ηγείται σε θεατρικές περιοδείες σε όλη την Ελλάδα.

Νέα έκδοση με την διατριβή του Λεόντιου Πετμεζά ''PERFORMANCE ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΆΤΟΥ ART-EST (1978-2024)''.

Το κείμενο της ενδιαφέρουσας διατριβής ''PERFORMANCE ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΆΤΟΥ ART-EST (1978-2024)''που κυκλοφορεί από Art Studio Est-La Chambre, με εμπεριστατωμένη αναφορά και προσέγγιση από τον διακεκριμένο λογοτέχνη- συγγραφέα Λεόντιο Πετμεζά στα ζωντανά εικαστικά έργα-performance του Κώστα Ευαγγελάτου πρωτοεκδόθηκε το 2014 στην επετειακή έκθεση για τα 35 χρόνια περφόρμανς του Κώστα Ευαγγελάτου. Επανεκδόθηκε με διαφορετικό εξώφυλλο και προσθήκες το 2021. Η τρίτη έκδοση σήμερα έχει νέο εξώφυλλο και εμπλουτισμένη βιβλιογραφία.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει μεταξύ άλλων ο ιστορικός,κριτικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς:'' Ο ζωγράφος, ποιητής, περφόρμερ και θεωρητικός της τέχνης Κώστας Ευαγγελάτος αρχικά σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε ελεύθερες σπουδές σε καλλιτεχνικά εργαστήρια. Το 1984, με υποτροφία, σπούδασε αισθητική θεωρία της σύγχρονης τέχνης και ζωγραφική στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, στο Παν/μιο The New School For Social Research. Από το 1978-79 μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει παράλληλα με την ζωγραφική του παραγωγή πολλά και πολυσήμαντα Ζωντανά Εικαστικά Έργα- Performance στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τα ζωντανά αυτά εικαστικά του έργα βασισμένα σε λιτά εικαστικά μέσα και "νεορομαντικές" αισθητικές ιδέες, σηματοδότησαν με την αισθητική τους δύναμη και τη σημαντική απήχηση που είχαν στο κοινό και τον τύπο, μια προσωπική προσέγγιση στη "ζωντανή" έκφραση και το νέο εικαστικό είδος των performance ή actions. Οι ζωντανές εικαστικές δράσεις ξεκίνησαν ιστορικά από τη ρωσική πρωτοπορία των αρχών του 20ου αιώνα, άνθισαν την περίοδο του dada / "ντανταιστικού" κινήματος και έγιναν ευρέως γνωστές με την ανάπτυξη από την δεκαετία του 1960 και μετά του κινήματος fluxus / συνεχής ροή. Ο καθηγητής ιστορίας της τέχνης Στέλιος Λυδάκης αναφέρει επιγραμματικά για τον Κώστα Ευαγγελάτο στο βιβλίο-λεξικό "Ορολογία Εικαστικών Τεχνών" εκ. Μέλισσα, στο αναλυτικό λήμμα περί performance: "Στην Ελλάδα γνωστότερες είναι οι περφόρμανς του Κώστα Ευαγγελάτου". Ενώ ο καλλιτέχνης από το 1978 (προδρομική παράσταση στο θεμέλιο λίθο της Πανεπιστημιούπολης, Αθήνα ) μέχρι και τη διπλωματική του Performance στο Central Park της Νέας Υόρκης το 1985, όπου εμφανίστηκε επί βάθρου, σαν άγαλμα, μπροστά στο κτίριο που δολοφονήθηκε ο Τζων Λένον και άρχισε κατόπιν να τυλίγεται με επιζωγραφισμένα ρολά τηλετύπων, είναι o ίδιος ο εκφραστής- performer στις τολμηρές εικαστικές παραστάσεις του. Με την επιστροφή του στην Αθήνα παρουσιάζει από το 1987 tableaux vivant- ζωντανά εικαστικά έργα και δράσεις στο χώρο με την συμμετοχή και άλλων καλλιτεχνών-εικαστικών μοντέλων, χορευτών, ηθοποιών, μουσικών. /....Τα τελευταία χρόνια έχει επικεντρωθεί σε performance κοινωνικοπολιτικού περιεχομένου και αντλεί την θεματογραφική στόφα του από γεγονότα που έχουν συγκλονίσει δραματικά την εποχή μας. Χαρακτηριστική η διαδραστική εικαστική δράση του στο Παρίσι τον Νοέμβρη του 2017 στο Pont Royal, στο πλάι του Σηκουάνα, με ένα σύνθετο ελεγειακό αφιέρωμα για τα θύματα του τρομοκρατικού κτυπήματος που έγινε στο Bataclan το 2015. Επίσης το 2018 και το 2019 με τον συνεργάτη του Ντάνυ Μαρτζώκα έκαναν performance με θέμα την αξία και την προστασία της φύσης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Από τις αρχές του 2020 στο φάσμα της πανδημίας του covid-19 η δημιουργικότητα του επικεντρώθηκε σε συνεχή παραγωγή συμβολικών συνθέσεων με τριαντάφυλλα και έγκλειστες σκεπτόμενες μορφές. Το 2021 ολοκλήρωσε ζωγραφικές και ποιητικές συνθέσεις εμπνευσμένες από την Επανάσταση του 1821 και το διεθνές κίνημα του “Βυρωνισμού” για ομαδικές εκθέσεις αφιερωμένες επετειακά στα 200 Χρόνια. Από το 2022 μέχρι σήμερα έχει δημιουργήσει εικαστικές συνθέσεις στο χώρο και έχει γράψει ποιήματα αφιερωμένα στα θύματα των πολέμων και τους λαικούς αγώνες για δικαιοσύνη. Το αέναο παιχνίδι μεταξύ τέχνης και ζωής, πράξης και φαντασίας, ιδέας και ταύτισης, δράσης και ανατροπής για τον απόλυτο ποιητή των εικόνων και του λόγου Κώστα Ευαγγελάτο θέτει πολυσήμαντα ερείσματα έρευνας σε ένα ατέρμονο αισθητικό συμβάν, πρωτοποριακό και παρά τις απόπειρες πολλών κατά καιρούς μιμητών του, μοναδικό αισθητικά, τόσο ποιοτικά, όσο και υπαρξιακά''

Στο εξώφυλλο του δημοσιεύματος ο Κώστας Ευαγγελάτος με την εικαστικό Φιόνα Μουζακίτη Φωτογραφικό υλικό από τα Αρχεία του Ντάνι Μαρτζώκα και του ART STUDIO EST.

Κεντρική διάθεση της έκδοσης : Art Studio Est-La Chambre, Πρατίνου 87, 11634, Αθήνα. Τηλ: 210 7294259, 6944621286.