Ο ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ ΘΑ ΠΡΟΛΟΓΊΣΕΙ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ.

Στην φωτογραφία ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς και ο δημοσιογράφος-ιστορικός και υπεύθυνος του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης Περικλής Καπετανόπουλος.

Με αφορμή τα 77 χρόνια από την νίκη των λαών κατά του Φασισμού παρουσιάζεται η νέα έκθεση με έργα καταξιωμένων σύγχρονων εικαστικών δημιουργών, στον πολυχώρο του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης της Ηλιούπολης που βρίσκεται στην συμβολή των οδών Σοφοκλή Βενιζέλου και Μαρίνου Αντύπα, πλησίον της πλατείας Εθνικής Αντίστασης στην Ηλιούπολη.Η διάρκεια της εκτείνεται από τις 3 ως τις 12 Μαϊου 2022. Με θέμα και τίτλο ‘’ Ο Αντιφασιστικός Αγώνας των Λαών 1940-1945 τιμάτε σήμερα η συμπλήρωση των 77 αυτών χρόνων από την άνευ όρων συνθηκολόγηση της ναζιστικής Γερμανίας.

Τα εγκαίνια της θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 4 Μαϊου 2022 στις 7.30 μ.μ και την έκθεση θα προλογίσουν ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς και ο δημοσιογράφος-ιστορικός και υπεύθυνος του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης Περικλής Καπετανόπουλος.

Ο Λεόντιος Πετμεζάς έχει επισημάνει για την έκθεση : ''Στις συνθέσεις που έχουν αναρτηθεί παρατηρούμε άνετα πως η προσωπική διάσταση της τεχνικής θεώρησης τροποποιείτε και γίνεται ελεύθερος δημόσιος στοχασμός . Οι διακεκριμένοι καλλιτέχνες προσιδιάζουν με αναγνωστική πρόσληψη ιστορικές καθοδηγήσεις. Αιτιολογούν με τον επικείμενο αυτοματισμό της σκόπιμης πορείας τους τα σαφή εμπειρικά σχεδιαγράμματα της ιδιάζουσας πληθωρικότητας. Οι συλλήψεις τους απηχούν σε επικυρώσεις με γενικευμένα πλαίσια και σε στοιχεία της αψεγάδιαστης κινητικότητας .Στην τεχνική τους διακρίνουμε με εκτενή τρόπο συμπλεύσεις και οριακές αναιρέσεις με πρόσημο και ορόσημο. Επιχειρούνται αναλύσεις με γήινο ορθολογιστικό πνεύμα περιπτωσιακής σχεδίασης και με όρους λεπτομέρειας που απεικονίζουν μια ενισχυμένη θεατρικότητα και δραματικότητα . Η απόλυτη διακοσμητική αντίληψη αναπτύσσει μια διαλεκτική σχέση με την διαχρονικότητα των εναλλαγών μιας συσκεόμενης και ατέρμονης διαστολής .Ο πυρήνας των εμπνεύσεων διαβαίνει όλα τα ερεθίσματα των κατασκευαστικών προδιαγραφών μιας μελέτης που κωδικοποιεί τις ταυτίσεις της ζωογόνησης .Η ομορφιά των χρωμάτων που χρησιμοποιούνται ανατάσσει αισθαντικά συναισθήματα από μια αναγνωρίσιμη συγκομιδή της εικαστικής πραγματικότητας . Με θρησκευτική ευλάβεια προβάλλονται εμπειρίες και με προσήνεια ανοίγονται διαγώνιοι σεβασμού απέναντι στον ισχυρό δυναμισμό του υλικού . Σταχυολογούνται ευφρόσυνες διαθέσεις με σύμβαση ισορροπίας , με ιριδισμούς πηγαίας καθαρότητας και με εντρύφηση στα άδυτα της ύψωσης . Η προσηλωμένη αφοσίωση στο συγκεκριμένο ιδανικό αντικείμενο επίκειται εμβληματικά σε συνειρμούς και καθαρμούς λύτρωσης και μέθεξης με παράθεση της ευαισθησίας , των χρωματισμών και των σχεδιασμών, στοιχειών που απορρέουν εύληπτα και ευπρόσδεκτα από την τόνωση της ψυχολογικής ένταξης και της αναζητούμενης ευειδούς έκφρασης . Η συγκυρία τους στοχεύει στην προώθηση μιας αναγκαιότητας που συνάδει επιτακτικά στην πνευματική αέναη στάση των παρεμβάσεων και των αινιγματικών σταθερών και ξεκάθαρων αναφορών . Στα χαρακτηριστικά έργα τονίζεται απερίσπαστα η αύρα, η υφή ,η χροιά και η γοητεία αφενός της φυσιοκρατικής παντοδυναμίας και αφετέρου του διάπλατου ορίζοντα της ιστορικότητας .

Με βαθύ υπολογισμό και συλλογισμό διύλισης επεξεργάζονται λήψεις με δυναμική προς τις πυκνώσεις που αναδύονται από τις συμβάσεις και τις ηθογραφικές ενδυναμώσεις της συνδυαστικής ευμένειας.Η ψυχογραφική πληθωρικότητα των εικόνων και της φόρμας που οπτικά αντικρύζουμε ως θεατές ξεπερνά κάθε ρεαλιστικό πρότυπο και παραθέτει κατευθύνσεις που εμπλουτίζουν τις συγκροτημένες εκφράσεις ενός λυρικού συντονισμού .Μετουσιώνει και τεκμηριώνει αρμονικά τις ενεργοποιημένες έννοιες τόσο της κινητικότητας όσο και των διευκρινισμένων ανασυνθέσεων της ευρηματικής φαντασίας και της πληρότητας του επαγωγικού υποσυνείδητου . Οι έντεχνες κατασκευαστικές εκφάνσεις αναμφισβήτητα απαθανατίζουν εύληπτες φάσεις ζωντάνιας και ζωντανής φύσης, ένα οδοιπορικό ταξίδι στο ένδοξο παρελθόν που βασίζεται σε συνδυασμούς εκτόνωσης και με μια άλλη εξήγηση και προοπτική σε έναν ενδιαφέροντα περίπατο σε οξυμένες παρατηρήσεις και χαρτογραφήσεις των δομικών πρακτικών . Η διαδικασία των ρυθμών και των αλλαγών που ακολουθείτε εκθέτει καίριες επιλογές που επιφυλάσσουν θαρραλέες εκπλήξεις στον τομέα της διαδρομής των δομών και των δομήσεων προς το μεταίχμιο της υπόστασης και το αναμενόμενο των καλύψεων του οριακού βάρους και του ουσιαστικού όγκου .Η συγκυρία των αυθεντικών, εξοικειωμένων και διαφοροποιημένων στάσεων, των προκλήσεων και των αμφίδρομων αποκλίσεων μέσα από ποικίλες φάσεις άσκησης παραθέτει περάσματα σε γραφικές επεξεργασίες που κυριαρχούν σε κατάλληλα αισθητικά σημειωματάρια .Αξιοποιεί με οξυδέρκεια τεχνικές μεταμόρφωσης από ένα μηχανοποιημένο μακρόκοσμο ,μακριά από την επιφανειακή εικονογραφία στην οποία αντιπαραθέτει μια εμπνευσμένη ελκυστική θεματογραφία που προκαλεί το διάλογο.Για το φιλότεχνο κοινό οι συγκεκριμένες εικόνες της παραστατικής ζωγραφικής αποτελούν προεκτάσεις από σύγχρονες τάσεις της διευθέτησης. Η τέχνη αναδεικνύεται σε αισθητική πρόταση με προκλήσεις που έχουν συνάμα προφητικό, αναφορικό, διανοητικό, κοινωνιολογικό και θεωρητικό υπόβαθρο και επιδρά εντούτοις με την εμφάνιση της στην εποχή ενώ συμπίπτει με θεαματικές επιλογές. Παράλληλα με την απόδοση η αλληλουχία οδηγεί σε ένα χυμώδη θεματικό περιβάλλον στο οποίο η διεκπεραίωση καθορίζει την μηχανοποίηση της παραγωγής, την άμβλυνση της άρνησης και την αναθεώρηση των καταστάσεων. Επί της ουσίας οι καλλιτέχνες ορμώμενοι από τον μετασχηματισμό της συγχορδίας εστιάζουν σε μια εικονογραφία κριτικής του συγχρονισμού και υποστηρίζουν ανάλογα ένα ανοιχτό σύστημα στο οποίο η εμπειρία είναι ελαστική και διαρκώς ανανεωμένη''.

Το Σάββατο 7 Μαίου, στις 7.30 μ.μ θα παρουσιαστεί το βιβλίο του Μιχάλη Λυμπεράτου: "Η Επανάσταση του 1821 και το ΕΑΜ, η έμπνευση, οι επιδράσεις, οι αναλογίες", στον πολυχώρο του Μουσείου. Θα προλογίσει ο ομότιμος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου Προκόπης Παπαστράτης. Θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Περικλής Καπετανόπουλος.

Στην έκθεση εκτίθενται αρκετά έργα που ανήκουν στις συλλογές του Μουσείου .Μεταξύ άλλων τα σπάνια πορτραίτα των Στάλιν ,Χίτλερ και Μεταξά που φιλοτέχνησε η βραβευμένη εικαστικός Μαριλένα Φωκά .

Εγκαινιάστηκε με επιτυχία η νέα έκθεση στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης.

Στην φωτογραφία ο υπεύθυνος λειτουργίας του Μουσείου, Περικλής Δ.Καπετανόπουλος, δημοσιογράφος και ιστορικός.

Στον πολυχώρο του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της έκθεσης 49 εικαστικών δημιουργών με θέμα: "Από την Επανάσταση του 1821 στην Εθνική Αντίσταση". Χαιρετισμό στο κοινό που είχε κατακλύσει την αίθουσα, παρά την κακοκαιρία, απηύθυνε ο Δήμαρχος Ηλιούπολης Γεώργιος Χατζηδάκης.

Την έκθεση προλόγισε ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς, ο οποίος επεσήμανε : ''Πρόκειται για μια σημαντική δράση του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης που σηματοδοτεί την συστηματική έρευνα και την διαρκή ενασχόληση του με την Ελληνική ιστορία και παράλληλα την πρωτοβουλία του να μεταλαμπαδεύσει τις αξίες του ηρωισμού και της αυτοθυσίας των Ελλήνων στις επόμενες γενιές. Η καθαρότητα των συλλήψεων στηρίζεται πρώτιστα στην αυθεντικότητα της ειλικρινούς κατάθεσης και στην προσωπική έμπνευση κάθε δημιουργού που έχει εντρυφήσει στην συγκεκριμένη θεματολογία. Οι καταθέσεις επισυνάπτουν και ενδυναμώνουν τις ενδείξεις της αλήθειας καθώς καθρεπτίζουν τους αγωγούς της μνήμης και διεγείρουν δραματουργικά τις πανανθρώπινες δράσεις .Τα ποικίλα εκθέματα ως χειρονομίες της ψυχής και της αντίληψης αφομοιώνουν και εξισορροπούν τις ζωτικές καταστάσεις με τα ζωογόνα γεγονότα που αναβιώνουν. Αποτελούν επιλεγμένα αφηγήματα με γενικευμένη επέκταση και ατμοσφαιρική θέαση που αποδίδονται και απεικονίζονται σε εμβληματικές χαράξεις με ευφρόσυνα στίγματα του πνεύματος και μηνύματα διαδραστικής συνδιαλλαγής. Οι καλλιτέχνες εισάγουν το φιλότεχνο κοινό σε ευπρόσδεκτα μονοπάτια ανάγνωσης και ενημέρωσης ,σε προσεγμένες διαγώνιες τομές γνώσης, σε λεωφόρους προέκτασης της εσωτερικότητας και σε ιδεολογικές εκφάνσεις προσφοράς και αγωνιστικότητας που στηρίζουν την προοπτική της διαχρονικότητας του Ελληνικού στοιχείου . Είναι σημαντικό πως την έκθεση που έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα θα επισκεφθούν μαθητές σχολείων της περιοχής και άλλων περιοχών και θα ξεναγηθούν σε αυτήν.''

Τον συντονισμό της εκδήλωσης είχε ο υπεύθυνος λειτουργίας του Μουσείου, Περικλής Δ.Καπετανόπουλος, δημοσιογράφος και ιστορικός.

Τα δυο τελευταία χρόνια και παρά τις αντιξοότητες που έφερε η πανδημία του covid-19, το Μουσείο οργάνωσε δράσεις που περιλαμβάνουν: -Εκπαιδευτικές δραστηριότητες για παιδιά όλων των ηλικιών με την χρήση της τεχνολογίας. -Εκπαιδευτικά φιλμάκια, για κορυφαίες στιγμές της Ιστορίας μας. -Μουσειοσκευή, με πίνακες από την μόνιμη συλλογή εικαστικών του Μουσείου, με την συνεργασία εκπαιδευτικών από την Γλυφάδα, την Αργυρούπολη και την Αθήνα. -Πρόγραμμα «Γνωρίζοντας την πόλη μου». Ιστορική περιήγηση στην βυζαντινή, οθωμανική και νεότερη Ηλιούπολη. -Πρόγραμμα επισκέψεων σε σημαντικά τοπόσημα της νεότερης και σύγχρονης Ιστορίας μας, στην Αττική και στην υπόλοιπη Ελλάδα. -«Ιστορία μέσα από την Τέχνη», που περιλαμβάνει εικαστικές εκθέσεις, παρουσιάσεις βιβλίων και παρεμβατικές πρωτοβουλίες σε συνεργασία με προσωπικότητες και φορείς του χώρου του πνεύματος και του πολιτισμού.

Στα εγκαίνια της Έκθεσης παραβρέθηκαν, μεταξύ άλλων οι:η πολιτικός,πρώην ευρωβουλευτής Αννα Φιλίνη, Γιάννης Πούλος, Κώστας Σεφτελής και Γιάννης Αντζινάς, αντιδήμαρχοι του Δήμου Ηλιούπολης, και οι δημοτικοί σύμβουλοι, Στάθης Ψυρρόπουλος και Χρήστος Καλαρρύτης "Πρώτα η Ηλιουπολη", Χρήστος Κοκοτίνης "Ηλιού-Πόλις", Τάσος Ευσταθίου και Δημήτρης Ταμβάκος,"Ηλιούπολη πάμε Μπροστά", Γαβριήλ Αραμπατζής, Αθανάσιος Αθανασίου και Αλεξάνδρα Καραχάλιου "Η Πόλη που Θέλω", Σερέτη Χριστίνα και Φώτης Χρυσουλάκης.Επίσης ο Γεράσιμος Παγκράτης καθηγητής Ιστορίας, πρόεδρος του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, τα μέλη Δ.Σ Μουσείου Εθνικής Αντίστασης Δημήτρης Πανταζόπουλος και Τρύφων Γκουβάς, ο Χρήστος Οικονόμου πρόεδρος της Π.Ο.Α.Ε.Α, Χαράλαμπος Κολιοφώτης, τ. αντιδήμαρχος και δημοτικός σύμβουλος, Γιώργος Λένης, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Εταιρείας Λόγου και Τέχνης, Στέλιος Μαρούλης πρόεδρος της Ένωσης Καλλιτεχνών-Λογοτεχνών Ηλιούπολης, Μαίρη Σπανού, εκπαιδευτικός από το 7ο Γυμνάσιο Ηλιούπολης, Ελένη Βιάζη, μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Κορνηλία Κρασσά, φιλόλογος – μουσειολόγος, Κατερίνα Μαρκουλάκη, πρόεδρος Επιτροπής για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, Θάνος Κατσώνης, ειδικός συνεργάτης του Δημάρχου Ηλιούπολης, Ευαγγελή Μπράμη, Πρόεδρος Εφετών Πειραιά, λογοτέχνης και μέλος του Κύκλου Ελλήνων Λογοτεχνών Δικαστών, Αχιλλέας Αδαμαντιάδης, συντονιστής των «Συνεργασιών Πόλης», Έφη Αναστασίου, πρόεδρος του Συλλόγου Κυριών και Δεσποινίδων Hλιούπολης «Πρόοδος» και Μιχάλης Μεταξάς, Πρόεδρος του Συλλόγου ΑΘΛΕΠΟΛΙΣ.Από το τμήμα πολιτισμού και εικαστικών του Σύριζα η Έφη Εμανουιλίδου και η Ρούλα Αναγνώστου .

Ανάμεσα στους εικαστικούς δημιουργούς που συμμετείχαν είναι: Μαριλένα Φωκά, Λεόντιος Πετμεζάς ,Γιώργος Λένης, Νάντια Μπαράκου ,Στέλιος Μαρούλης, Δώρα Σκουτέρη, Άρης Αποστολίκας, Κατερίνα Περίφανου ,Ευφροσύνη Τζούβελη, Στέλλα Χαβιαροπούλου ,Γιάννης Τζούβελης, Λίτσα Μάγκου -Καραχάλιου, Σταύρος Τζώρτζος, Φωτεινή Παππά, Μαρία Μανουσιάδου, Κωνσταντίνα Μαρτζέλη ,Κατερίνα Υφαντή ,Γιώργος Μπαλακούμης, Σοφία Φουντουλάκη ,Χλόη Αμαράντου ,Νίκος Διάκος, Έλενα Κρυστάλη ,, Γεράσιμος Αβλάμης, Άννα Αθητάκη, Ιωάννης Παράσχος ,Όλγα Χάνουζα, Στέργιος Βιολάκης ,Ειρήνη Πουλιάση, Θεόδωρος Βουτιεράκος, Σταυρούλα Γερογιαννοπούλου, Ελευθερία Γεωργιάδου, Μαρία Γιδά, Παναγούλα Γιδάκου, Κωνσταντίνος Δημούλης, Θέσκελος, Παναγιώτης Μπλούκος, Εύη Νικολετοπούλου, Ελένη Παπαναστασίου, Ανεζίνα Σπυράτου ,Kωνσταντίνα Φαγαδάκη ,Αθηνά Φασιανού, Θεόδωρος Χαριζάκης κ.α.

Στους εικαστικούς δημιουργούς που συμμετέχουν απονεμήθηκαν τιμητικοί έπαινοι.

Στην φωτογραφία ο Δήμαρχος Ηλιούπολης Γεώργιος Χατζηδάκης απονέμει τον τιμητικό έπαινο στον συμμετέχοντα στην έκθεση εικαστικό Άρη Αποστολίκα .

Ο ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ ΘΑ ΠΡΟΛΟΓΙΣΕΙ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

Το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης διοργανώνει νέα έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «Από την Επανάσταση του 1821 στην Εθνική Αντίσταση» με συλλήψεις δημιουργών που άπτονται αποκλειστικά της συγκεκριμένης θεματολογίας. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 19 Μαρτίου 2022 στις ώρα 7 μ.μ. στο χώρο του Μουσείου στην οδό Μαρίνου Αντύπα και Σοφοκλή Βενιζέλου στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης της Ηλιούπολης.

Συμμετέχουν οι εικαστικοί δημιουργοί : Νώντας Ρεντής ‚Μαριλένα Φωκά, Λεόντιος Πετμεζάς ‚Γιώργος Λένης, Νάντια Μπαράκου ‚Bαρβάρα Κίγκα ,Στέλιος Μαρούλης, Δώρα Σκουτέρη, Άρης Αποστολίκας, Κατερίνα Περίφανου ‚Ευφροσύνη Τζούβελη, Στέλλα Χαβιαροπούλου ‚Γιάννης Τζούβελης, Λίτσα Μάγκου ‑Καραχάλιου, Σταύρος Τζώρτζος, Φωτεινή Παππά, Μαρία Μανουσιάδου, Κωνσταντίνα Μαρτζέλη ‚Κατερίνα Υφαντή ‚Γιώργος Μπαλακούμης, Σοφία Φουντουλάκη ‚Χλόη Αμαράντου ‚Νίκος Διάκος, Έλενα Κρυστάλη „ Γεράσιμος Αβλάμης, Άννα Αθητάκη, Ιωάννης Παράσχος ‚Όλγα Χάνουζα, Στέργιος Βιολάκης ‚Ειρήνη Πουλιάση, Θεόδωρος Βουτιεράκος, Σταυρούλα Γερογιαννοπούλου, Ελευθερία Γεωργιάδου, Μαρία Γιδά, Παναγούλα Γιδάκου, Κωνσταντίνος Δημούλης, Θέσκελος, Παναγιώτης Μπλούκος, Εύη Νικολετοπούλου, Ελένη Παπαναστασίου, Ανεζίνα Σπυράτου ‚Kωνσταντίνα Φαγαδάκη ‚Αθηνά Φασιανού, Θεόδωρος Χαριζάκης και άλλοι .

Την έκθεση θα προλογίσει ο γνωστός ιστορικός Τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς.

Η έκθεση θα διαρκέσει από 19-27 Μαρτίου 2022 και πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Ένωση Καλλιτεχνών και Λογοτεχνών Ηλιούπολης και το Σωματείο ΑΘΛ.Ε.ΠΟΛΙΣ.

Ώρες λειτουργίας: Καθημερινές: 8 π.μ - 3 μ.μ. και 5μ.μ - 9μ.μ. Σάββατο-Κυριακή: 5.30 μ.μ - 10 μ.μ Πληροφορίες: 210-9901400 & 6949 604247.

Για οργανωμένες επισκέψεις, σχολείων, συλλόγων, κ.α, πρέπει να προηγείται συνεννόηση στο πλαίσιο τήρησης των μέτρων του υγειονομικού πρωτοκόλλου για τον covid-19.

ΤΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΠΕΤΜΕΖΑ '' ΣΥΣΤΟΙΧΙΕΣ ΤΗΣ ΑΥΡΙΑΝΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ'' .

Κυκλοφορεί η νέα ποιητική συλλογή του γνωστού ιστορικού τέχνης και βραβευμένου ποιητή Λεόντιου Πετμεζά «Συστοιχίες της αυριανής εξορίας».

Ο λογοτέχνης Λεόντιος Πετμεζάς αντί κειμένου εισαγωγικής αναφοράς επισημαίνει στις πρώτες σελίδες του ότι κατά την άποψη και την θέση του : ”ΕΞΟΡΙΑ είναι η έξοδος από το ευ ζην, το βίαιο πέρασμα και η διαμονή σε μέρη αδροσιάς. Ο τόπος όπου δοκιμάζονται οι ανθρώπινες ψυχές ” Η σελιδοποίηση και η επιμέλεια σχεδιασμού του βιβλίου έγινε από την εκδοτική ομάδα των εκδόσεων ΑΘΛΕ.ΠΟ.ΛΙΣ,ΠΕΝΤΑΔΡΟΝ .H επιμέλεια ανήκει στον Μιχάλη Μεταξά .

Το βιβλίο συγκροτείται από επίκαιρα ποιήματα που έγραψε ο ποιητής την περίοδο της δοκιμασίας που βιώνουμε. Κάποια από αυτά έχουν δημοσιευθεί και βραβευθεί σε πρόσφατους Λογοτεχνικούς Διαγωνισμούς.

Η εικαστικός -αγιογράφος ,κριτικός λογοτεχνίας και τέχνης Μαριλένα Φωκά (ΜΑ) που το εικονογράφησε εξωτερικά και εσωτερικά επισημαίνει τον πρόλογο του βιβλίου : «Στην ποιητική απόδοση του Λεόντιου Πετμεζά στην συλλογή ”Συστοιχίες της Αυριανής Εξορίας” σκιαγραφείται η διαλεκτική της αποδόμησης του σύγχρονου πολιτιστικού γίγνεσθαι. Με τον ζήλο και την εμβριθή γλωσσολογική προσέγγιση του «Αλεξανδρινού» μελετητή, ο ποιητής- στοχαστής οδηγεί τον αναγνώστη σε μια πορεία ενδοσκόπησης μέσα από ένα εικονοπλαστικό ιδιόλεκτο που εξυφαίνεται σε έναν γνώριμο χαρτογραφημένο χώρο αισθητικής αναπαράστασης. Κομιστής του πνευματικού πλούτου της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς, του οριενταλισμού καθώς και ανατολικών ιδεολογιών τις οποίες αντιπαραβάλλει διαλεκτικά με τα μοντέρνα και μεταμοντέρνα κινήματα συμμετέχοντας σ΄ έναν γόνιμο πολιτιστικό συγκρητισμό. Ασυμβίβαστος, επίμονος, τολμηρός , καταγγελτικός, «προφητικός» και ανατρεπτικός ο Λεόντιος Πετμεζάς στοχεύει στην «γέννηση και την παραμονή μιας άλλης πιο ελπιδοφόρας κατάστασης.» Έντονα αφαιρετική γραφή, υπαινικτική, με ποιητική προσέγγιση της συντακτικής λειτουργίας του λόγου την οποία υποτάσσει στην σύζευξη της πληροφορικότητας και της λειτουργικότητας. Με τον ελεύθερο στίχο- ισχυρών τεμαχίων ήχων με φορμαλιστική ένταση η σημασία επικοινωνείται τμηματικά, μεθοδικά και συστηματικά. Εγκιβωτίζονται εξωγλωσσικά και μεταφυσικά σημαινόμενα στο γλωσσικό σύστημα ακινητοποιώντας το βιωματικό τους φορτίο, παρέχοντας σε αμύητους και μυημένους μια μοναδική ποιητική εμπειρία. Σαφείς οι επιρροές από τα μεγάλα φιλοσοφικά και καλλιτεχνικά ρεύματα του Στωικισμού, του Μηδενισμού και της Σχολής της Φρανκφούρτης που επανέρχονται σαν προβληματικές του σήμερα και γιγαντώνονται σε μια παράλληλη καταναλωτική περιδίνηση και πνευματική ολίσθηση στην πορεία της ανεύρεσης του εγώ.»

Σε δήλωση της στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ η Μαριλένα Φωκά ανέφερε μεταξύ άλλων :”Ένα νέο βιβλίο μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις AΘΛΕΠΟΛΙΣ ΠΕΝΤΑΔΡΟΝ το οποίο είχα την χαρά να προσεγγίσω κριτικά και να εικονογραφήσω. Ουσιαστικό, καταγγελτικό, προφητικό μας αποκαλύπτει την μοναδική ποιητική γραφή του Λεόντιου Πετμεζά που έχει αφήσει το στίγμα του στον χώρο της εικαστικής τέχνης και όχι μόνο. O συγγραφέας του καταγράφει την πραγματικότητα από την σκοπιά του πολιτικού επιστήμονα, του κριτικού -ιστορικού -θεωρητικού και επιμελητή τέχνης, του δημοσιογράφου, του συγγραφέα, του ποιητή, του ανθρώπου που ζει και δρα στην σύγχρονη πραγματικότητα.”

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΣΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΩΝ / BODYGRAPHICS

ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΖΑΠΠΕΙΟΥ Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΤΕΧΝΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ,Ζωγράφος, Λογοτέχνης, Θεωρητικός της τέχνης.

Η απελευθέρωση της σκέψης μέσα από την τέχνη και η κατανόηση ότι ο έρωτας, το κορμί και το πάθος μπορούν να εκφραστούν μέσα από καλλιτεχνικά δημιουργήματα που έχουν κύριο συνθετικό στοιχείο το αισθησιακό ανθρώπινο σώμα ήταν πεποίθηση μου από τις πρώιμες σπουδές μου. Πολλά έργα, ανατομικές μελέτες και σωματογραφικά συμπλέγματα τα φιλοτέχνησα στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια των εικαστικών σπουδών μου, στο Παρίσι και την Αβινιόν κατά την διάρκεια των εκθέσεων μου από το 1988-2019 και εντατικά στο ατελιέ μου στην Αθήνα από την δεκαετία του 1980 μέχρι σήμερα. Οι Σωματογραφίες μου εκφράζουν και ανακαλούν ταυτόχρονα ποικίλες ψυχικές καταστάσεις. Τα γυμνά σώματα, κύρια ανδρικά, είτε είναι σχέδια με μελάνι και μικτές τεχνικές σε χαρτί, είτε με παστόζο λάδι σε καμβά, είναι χαραγμένα με εννοιολογικές ενδείξεις, ονόματα προσώπων, αλγεβρικά και αρχαικά σύμβολα. Η ποιητική και εξπρεσιονιστική χρωματική αντίληψη των συνθέσων αυτών, που με μία εν δυνάμει κίνηση αναδύονται και εγγράφονται στο χώρο συντελεί στην αισθητική μεταβολή της εικόνας-παράστασης σε ζωντανό αισθησιακό κίνητρο. Κίνητρο που γονιμοποιεί και αναπαράγει την γυμνή ομορφιά του κόσμου. Συμπερασματικά η απεικόνιση του σώματος και κύρια βέβαια του γυμνού, σαν οπτικό σύνολο καθώς και τα αποσπασματικά μέλη του, μας προσκαλεί, όπως και το ανθρώπινο πρόσωπο, σε μια βιωματική αισθητική ανάπλαση των αναλογιών, που διακρίνει ψυχογραφικά η όραση και η φαντασία μας.

Η λυρική ποιήτρια Edna St. Vincent Millay έχει γράψει στην συλλογή με τίτλο "Μοιραία συνέντευξη": Μόνον ο Ευκλείδης είδε την ομορφιά γυμνή. Εννοεί βέβαια ότι ο κορυφαίος θεμελιωτής της Γεωμετρίας του τρισδιάστατου χώρου μπόρεσε να συλλάβει την καθαρή ποίηση και την ομορφιά που προσδίδουν οι αρμονικές αναλογίες του Κόσμου μας. Σε αντιπαράθεση με τον Κόσμο, το ανθρώπινο σώμα μπορεί να θεωρηθεί σαν μία συνισταμένη μικρογραφία των δυνάμεων και των σχέσεων που διέπουν το σύμπαν. Η θέαση και μελέτη του σώματος οδήγησε τον άνθρωπο, από την παλαιολιθική εποχή, όπως αποδεικνύουν θαυμάσιες τοιχογραφίες σπηλαίων, στην απεικόνιση καθώς και στις πρωτόγονες επιζωγραφίσεις του σώματος, για φυλετικούς, πολεμικούς, τελετουργικούς, εξορκιστικούς και διακοσμητικούς λόγους. Στην πορεία των αιώνων το Σώμα σαν αισθητικό αντικείμενο έχει αποδοθεί με κάθε δυνατή εικαστική προσέγγιση. Μεγάλοι εικαστικοί από την αρχαιότητα μέχρι την ευρωπαική αναγέννηση, το μπαρόκ, το ροκοκό, τον νεοκλασικισμό και κύρια την ακαδημαική και ρεαλιστική τέχνη του 19ο αιώνα, με σκηνικά μυθολογικά θέματα αποθέωσαν κυριολεκτικά το γυμνό σώμα, παρά τις θρησκευτικές, πολιτικές και κοινωνικές εναντιώσεις και προκαταλήψεις. Από τις αρχές του 20ου αιώνα τα κινήματα του μοντερνισμού μας έχουν πλουτίσει με απειράριθμες ανάλογες γυμνογραφικές αισθησιακές και τολμηρές δημιουργίες. Στη συνέχεια οι δυνατότητες συνδυασμού των ζωγραφικών αξιών και μοτίβων του παρελθόντος με νέες τεχνικές και ευρηματικές μεθόδους έδωσαν πολλές φορές αισθητικές λύσεις σε συνθετικά και εκφραστικά προβλήματα με βάση τον αυτοματισμό της σύλληψης. Οι ιστορικές εκθέσεις που έγιναν στο Παρίσι το 1995 στο Κέντρο Pompidou (Feminine-Masculine) και το 2013-14 στο Μουσείο D’ Orsay (Masculine) διαφώτισαν και ερμήνευσαν πολλές παραμέτρους της απεικόνισης των γυμνών σωμάτων από τον 17ο αιώνα μέχρι σήμερα. Στις Σωματογραφίες μου εκφράζονται συναισθήματα εν είδη προσωπογραφίας. Ο σχεδιασμός και η ποιητική χρωματική αντίληψη των σωματογραφιών, που με μία εν δυνάμει κίνηση αναδύονται και εγγράφονται στον χώρο συντείνει συμβολιστικά στην άποψη ότι Σώμα=Σύμπαν.

Πολλοί ζωγράφοι και θεωρητικοί εστιάζουν την μελέτη του αισθητικού αντικειμένου στην σχέση του σχεδίου με το χρώμα. Όμως αυτό που ενοποιεί το έργο και δίνει την αισθητική μαγεία στην εικόνα είναι το φως. Όχι το φως που αναλύεται σε χρώμα, όπως εφάρμοσαν στις εκ του φυσικού συνθέσεις τους οι ιμπρεσιονιστές και οι πουαντιγιστές, αλλά το φως που συλλαμβάνεται από το μάτι του καλλιτέχνη και αφού φιλτραριστεί από το αίσθημα και το πνεύμα του, διαμορφώνει τα σχήματα της οπτικής πραγματικότητας, με μια εσωτερική δύναμη, που μπορεί να μετουσιώσει κάθε τι σε έργο τέχνης. Όλοι σχεδόν οι εικαστικοί δημιουργοί από τον 19ο αιώνα και μετά, άλλοι βέβαια περισσότερο και εμφανώς και άλλοι λιγότερο και έμμεσα έχουν χρησιμοποιήσει ή επηρεαστεί από την φωτογραφική τέχνη. Με επιμονή και έμπνευση μελέτησαν την φόρμα του σώματος σε σχέση με το φως και τη σκιά στο χώρο και αξιοποίησαν τις τεχνικές δυνατότητες του νέου εκφραστικού μέσου της φωτογραφίας, με την ίδια συνέπεια, που οι μεγάλοι δημιουργοί της ευρωπαικής τέχνης είχαν προσαρμόσει στα έργα τους τον «κανόνα» του Πολύκλειτου, τις ανατομικές μελέτες του Ντα Βίντσι και του Βεζάλιους, τα ρεαλιστικά μοτίβα του Ντύρερ και τα αναγκαία τεχνικά εργαλεία για την προοπτική οφθαλμαπάτη των συνθέσεων.

Το σώμα, είναι ένα καθοριστικό υπαρξιακό σήμα και ένα ζωντανό εκφραστικό αρμονικό σύστημα του κάλλους και του πάθους. Σε πολλά έργα σύγχρονων καλλιτεχνών έχει αποδοθεί αριστοτεχνικά με έμφαση σαν τοτεμικό και αρχετυπικό σύμβολο. Οι απλές γεωμετρικές φόρμες σύνθεσης σηματοδοτούν υπαινικτικά το είδωλο ενός σώματος, που σφραγίζεται από το «ήθος» της εσωτερικότητας. Σκιαγραφούν οπτικά το πανάρχαιο θέμα του συναρπαστικού αισθητικού αντικειμένου με τεχνοτροπική λιτότητα και εκφραστική δύναμη. Έχοντας θητεύσει με αφοσίωση στην ανατομική και σχεδιαστική μελέτη του γυμνού σώματος διαπιστώνω ότι κάνοντας σπουδές με μοντέλα εκ του φυσικού, σε συνδυασμό με ανάλογες φωτογραφίσεις τους, και την θεματολογική ανάπτυξη με εικαστικά ζωντανά έργα (body art, performance, video art), οδηγήθηκα στην πιο αντικειμενική σύλληψη της εικόνας και της φόρμας που υποσυνείδητα αναζητούσα με έμφυτη ευαισθησία. Στην συγκεντρωτική ποιητική μου συλλογή «Αλέα Προσομοίων», εκ. Απόπειρα, Αθήνα 2002, αναφέρω: « Σώμα πηλός του δειλινού / ανάγλυφο ρευστό της γλώσσας / σε στρώμα το μνημείο του κορμιού σου.» Η άμεση σωματική επαφή και η φωτογραφική αποστασιοποίηση σμίλεψαν τις πολυπρισματικές εκδοχές και τις στυλιστικές αλλαγές ενός ποιητικά βιωματικού σωματογραφικού κόσμου στην διαχρονική πορεία της αισθητικής μου αναζήτησης από τα τέλη του 1982 μέχρι σήμερα.

Κώστας Ευαγγελάτος Ζωγράφος, Λογοτέχνης, Θεωρητικός της τέχνης.

ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΠΕΤΜΕΖΑ ΑΝΘΟΛΟΓΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΕΝΑΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΙΩΛΚΟΣ.

Για ένατη χρονιά παρουσιάζεται ποίημα του βραβευμένου ποιητή Λεόντιου Πετμεζά στο Ποιητικό Ημερολόγιο των εκδόσεων Ιωλκός που κυκλοφορεί κάθε χρόνο.Πρόκειται για το επίκαιρο ποίημα του που έχει τίτλο :'' Η ΚΑΙΡΙΑ ΒΟΥΛΗΣΗ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ '' . Το νέο Ποιητικό Ημερολόγιο 2022 ,382 σελίδων κυκλοφορεί για 27η συνεχόμενη χρονιά με επιμέλεια και ανθολόγηση του γνωστού ποιητή Γιάννη Κορίδη . Πίνακες του ζωγράφου Γιώργου Ιακωβίδη κοσμούν το εξώφυλλο και σελίδες της έγκριτης έκδοσης που περιέχει προλογικό σημείωμα του λογοτέχνη Γιάννη Χατζίνη. Ο εκδότης, δημοσιογράφος ,συγγραφέας ,ποιητής και άνθρωπος των γραμμάτων Γιάννης Κορίδης με το σπουδαίο εκπαιδευτικό πόνημα του πραγματοποιεί κάθε χρόνο μια εμπεριστατωμένη μελέτη που συγκροτείται από ουσιαστική, αυστηρή και επιλεγμένη καταγραφή .Προβάλλει το απάνθισμα κάθε εξαίρετης διαχρονικής νοηματικής σύνθεσης . Κάθε μέρα ,ολοσέλιδη περιέχει τις απαραίτητες ημερολογιακές πληροφορίες και ένα ποίημα που καλύπτει την ευρύτερη γκάμα δημιουργίας ,από τα κλασικά μέχρι τα σύγχρονα σημαντικά ονόματα που επιβεβαιώνουν την εξελικτική πορεία της γραφής και της έμπνευσης .Φέτος δημοσιεύονται ποιήματα από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας .Από τον Ρουφίνο ως τον Ανδρέα Κάλβο και από τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη ως τον Μανώλη Αναγνωστάκη . Ποιήματα επετειακά εύληπτα και λειτουργικά που οι στίχοι τους ανταποκρίνονται στην σύγχρονη καθημερινότητα . Ο αναγνώστης και ο βιβλιόφιλος μέσω της παρούσας έκδοσης έρχεται σε επικοινωνία με αντιπροσωπευτικά επιτεύγματα γραφής κορυφαίων και διακεκριμένων σύγχρονων ποιητών.

Μεταξύ άλλων των :Τέλλου Άγρα, Θάνου Κ. Αθανασόπουλου, Μάτσης Ανδρέου ,Τεύκρου Ανθία , Λουκά Αξελού, Μαντώς Αραβαντινού, Ελένης Βακαλό Βασίλη Βασιλικού ,Χάρη Βλαβιάνου, Τάκη Βαρβιτσιώτη,Κωνσταντίνου Γεωργίου , Ρήγα Γκόλφη, Ηλία Γκρή,Τάσου Δενέγρη , Άθου Δημουλά, Κικής Δημουλά, Άρη Δικταίου, Γιώργου Δροσίνη, Ανδρέα Εμπειρίκου, Κώστα Ευαγγελάτου , Οδυσσέα Ελύτη, Φαίδρας Ζαμπαθά- Παγουλάτου, Σπύρου Ζαχαράτου , Γ.Θέμελη Κ.Π Καβάφη, Νίκου Καββαδία, Βασίλη Καλαμάρα, Μέρως Αγορίτση -Καλομέρα ,Γιάννη Καραβίδα ,Ιάκωβου-Θήρα Καραμολέγκου , Ανδρέα Καραντώνη ,Κώστα Καρθαίου, Ρένας Καρθαίου ,Δημήτρη Κατσιμάνη , Τάσου Κόρφη ,Ζωής Καρέλη, Πότη Κατράκη , Νίκου Καρούζου, Τζαβαλά Καρούσου , Κώστα Καριωτάκη, Δημήτρη Καραμβάλη ,Μαριάννας Βλάχου-Καραμβάλη ,Μπάμπη Κλάρα , Πότη Κατράκη , Βέρας Κορίδη, Γιάννη Κορίδη, Φώφης Κορίδη, Γιάννη Κουτσοχέρα ,Ντίνου Κουμπάτη , Νίκου Κρανιδιώτη, Κώστα Καναβούρη, Λορέντζου Μαβίλη , Μιλτιάδη Μαλακάση,Αλέξανδρου Μαράκη-Μπούρκα, Γεράσιμου Μαρκορά ,Κώστα Μόντη, Νίνου -Φένεκ Μικελίδη ,Τίμου Μωραιτίνη, Γιώργου –Ίκαρου Μπαμπασάκη,Κώστα Ουράνη, Κωστή Παλαμά , Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, Βασίλη Παπαβασιλείου, Ρίτας Μπούμη -Παπά, Κλέωνα Παράσχου ,Τίτου Πατρίκιου ,Λεόντιου Πετμεζά, Ιωάννη Πολέμη, Λάμπρου Πορφύρα, Μαρίας Πολυδούρη , Γιάννη Πλαχούρη, Δημήτρη Ποταμίτη ,Τάσου Ρούσου , Γιάννη Ρίτσου, Βασίλη Ρώτα, Αντώνη Σαμαράκη ,Γιώργου Σαραντάρη, Μίλτου Σαχτούρη, Γιώργου Σεφέρη, Άγγελου Σικελιανού ,Ηλία Σιμόπουλου ,Ντίνου Σιώτη , Τάκη Σινόπουλου, Τάκη Σκανάτοβιτς, Σωτήρη Σκίπη ,Γιάννη Σκαρίμπα ,Νίκου Σπάνια ,Γ.Ξ. Στογιαννίδη ,Δανάης Στρατηγοπούλου ,Θεόδωρου Ταβουλάρη ,Στέλλας Τεργιάκη ,Χρήστου Τουμανίδη ,Τάκη Τσαντίλα ,Βάλης Τσιρώνη ,Κώστα Τσιρόπουλου ,Ρώμου Φιλύρα, Αντώνη Φωστιέρη ,Θανάση Φροντιστή, Κωνσταντίνου Χατζόπουλου, Τάκη Χατζηαναγνώστου , Γιώργου Χρονά ,Τηλέμαχου Χυτήρη ,Ελένης Χουζούρη, Ελένης Χωρεάνθη, Ντίνου Χριστιανόπουλου και πολλών άλλων .

Πιστό πάντα στις αρχές της παράδοσης του αλλά στις καίριες σημερινές απαιτήσεις το ενδιαφέρον και εύχρηστο ποιητικό ημερολόγιο κυκλοφορεί για άλλη μια χρονιά φέτος σε ,καλαίσθητο ,δομημένο τόμο με ανανεωμένο υλικό .

Κριτική αναφορά της Μαριλένας Φωκά στο ποίημα '' Ο Δαρείος '' του Κωνσταντίνου Π.Καβάφη .

Της αγιογράφου, κριτικού, βιβλίου-τέχνης, Μαριλένας Φωκά (ΜΑ) ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Ὁ ποιητής Φερνάζης τό σπουδαῖον μέρος τοῦ ἐπικοῦ ποιήματός του κάμνει. Τό πῶς τήν βασιλεία τῶν Περσῶν παρέλαβε ὁ ΔαρεῖοςὙστάσπου. (Ἀπό αὐτόν κατάγεται ὁ ἔνδοξός μας βασιλεύς, ὁ Μιθριδάτης, Διόνυσος κ' Εὐπάτωρ). Ἀλλ' ἐδῶ χρειάζεται φιλοσοφία· πρέπει ν' ἀναλύσει τά αἰσθήματα πού θά εἶχεν ὁ Δαρεῖος: ἴσως ὑπεροψίαν καί μέθην· ὄχι ὅμως — μᾶλλον 0σάν κατανόησι τῆς ματαιότητος τῶν μεγαλείων. Βαθέως σκέπτεται τό πρᾶγμα ὁ ποιητής. Ἀλλά τόν διακόπτει ὁ ὑπηρέτης του πού μπαίνει τρέχοντας, καί τήν βαρυσήμαντην εἴδησι ἀγγέλλει. Ἄρχισε ὁ πόλεμος μέ τούς Ρωμαίους.15Τό πλεῖστον τοῦ στρατοῦ μας πέρασε τά σύνορα. Ὁ ποιητής μένει ἐνεός.Τί συμφορά! Ποῦ τώρα ὁ ἔνδοξός μας βασιλεύς, ὁ Μιθριδάτης, Διόνυσος κ' Εὐπάτωρ, μ' ἑλληνικά ποιήματα ν' ἀσχοληθεῖ.20Μέσα σέ πόλεμο — φαντάσου, ἑλληνικά ποιήματα. Ἀδημονεῖ ὁ Φερνάζης. Ἀτυχία! Ἐκεῖ πού τό εἶχε θετικό μέ τόν «Δαρεῖο» ν' ἀναδειχθεῖ, καί τούς ἐπικριτάς του, τούς φθονερούς, τελειωτικά ν' ἀποστομώσει.25Τί ἀναβολή, τί ἀναβολή στά σχέδιά του. Καί νά 'ταν μόνο ἀναβολή, πάλι καλά. Ἀλλά νά δοῦμε ἄν ἔχουμε κι ἀσφάλεια στήν Ἀμισό.3 Δέν εἶναι πολιτεία ἐκτάκτως ὀχυρή. Εἶναι φρικτότατοι ἐχθροί οἱ Ρωμαῖοι.30Μποροῦμε νά τά βγάλουμε μ' αὐτούς, οἱ Καππαδόκες; Γένεται ποτέ; Εἶναι νά μετρηθοῦμε τώρα μέ τές λεγεῶνες; Θεοί μεγάλοι, τῆς Ἀσίας προστάται, βοηθῆστε μας. — Ὅμως μές σ' ὅλη του τήν ταραχή καί τό κακό,35ἐπίμονα κ' ἡ ποιητική ἰδέα πάει κ' ἔρχεται— τό πιθανότερο εἶναι, βέβαια, ὑπεροψίαν καί μέθην· ὑπεροψίαν καί μέθην θά εἶχεν ὁ Δαρεῖος. (Καβάφης 1920)

Πολλές φορές στην ιστορία του πολιτισμού η καταγραφή της ιστορίας έγινε με έμμεσο τρόπο όχι από ιστορικούς- ιστοριογράφους αλλά από μελετητές, εικαστικούς, φιλόσοφους η λογοτέχνες. Μια τέτοια περίπτωση είναι και “Ο Δαρείος”, ποίημα το οποίο ανήκει στα ιστορικά ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη (Αλεξάνδρεια 29 Απριλίου 1863-.29 Απριλίου 1933). Σύμφωνα με την Μαλλιώτα «Υπό μία κρατούσα έννοια, ο ιστορικός Καβάφης, είναι εγκυκλοπαιδικός Καβάφης. Μας μαθαίνει, κατά κάποιον τρόπο, ιστορία μέσω της ποίησης και ποίηση μέσω της ιστορίας. Το ένα δρα συμπληρωματικά στο άλλο και η ιστορία γίνεται ερμηνευτικό κλειδί για να κατανοήσουμε τη δική μας εποχή, για να συνειδητοποιήσουμε τους αόρατους παράγοντες που προσδιορίζουν τη ζωή μας και τη θέση μας μέσα στον κόσμο.» Ο ποιητής στο corpus του αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα με προτίμηση στην ελληνιστική εποχή. Συγκεκριμένα, στο ποίημα “Ο Δαρείος” αποτυπώνει την ιστορική στιγμή του Πέρση αυτοκράτορα Δαρείου του Α΄ ή Δαρείου του Μέγα ( 550-486 π.Χ.) που συνδέεται με την πρόθεσή του να κατακτήσει την Ελλάδα. Σύμφωνα με ιστορικούς μελετητές “ο Δαρείος ήταν ένας σκληρός αυτοκράτορας και διακατεχόταν από το πολεμικό δόγμα της αστραπιαίας επίθεσης. Ήθελε το στράτευμα να κινείται ταχύτατα, να πειθαρχεί στις εντολές του στρατηγού, να δρα κάτω από αυστηρό έλεγχο και να μη δείχνει έλεος. Η ενθρόνισή του έγινε η αιτία πολλών αναταραχών και επαναστατικών κινημάτων τις οποίες κατέστειλε βίαια. Το αποκορύφωμα της αγριότητας του ήταν ο σκοτωμός 55.000 πολεμιστών στην Βαβυλώνα, ο ανασκολοπισμός του Ναβουχοδονόσωρα Β΄ και ο εξόρυξη των οφθαλμών του Μήδιου ηγέτη Φραόρτη.” Η ιστορική καταγραφή στο ποίημα διακόπτεται έντεχνα με την εισβολή του υπηρέτη στον χώρο την στιγμή που ο (φανταστικός ποιητής) Φερνάζης είναι έτοιμος να ξεδιπλώσει το ποιητικό του ταλέντο, από ένα άλλο ιστορικό γεγονός, την εισβολή των Ρωμαίων στην Ελλάδα. Η ιστορική κατάθεση του δίνει χώρο ια την ανάπτυξη της γνωστής ειρωνείας του η οποία παρουσιάζει ιστοριογραφικό βάθος. Ο Καβάφης έκανε χρήση μιας ιστορικής στιγμής του παρελθόντος ως πρίσμα για την ανάλυση μιας άλλης σύγχρονής του, αυτής της καταγραφής του ποιήματος. Στον “Δαρείο” μπορεί να γίνει παραλληλισμός της έκρυθμης κατάστασης της εποχής της συγγραφής του ποιήματος το 1917 στην «κορύφωση του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου και παραμονές της εμπλοκής της Ελλάδας σ’ αυτόν με την ανάλογη της εποχής του Μιθρυδάτη (132-.63 π.Χ.) τον οποίο σκόπευε ο Φερνάζης να κολακεύσει μέσω της ποητικής αναφοράς στον ένδοξο πρόγονό του Δαρείο. Ο Μιθριδάτης ήταν ένας από τους πιο εντυπωσιακούς και επιτυχημένους εχθρούς της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Η αποτυχία των προσπαθειών τού Μιθριδάτη για την ίδρυση ενός μεγάλου ελληνιστικού βασιλείου στην ανατολή, το οποίο και θα αντιστάθμιζε την ισχύ του ρωμαϊκού κόσμου, είχε βαθύτατες συνέπειες στην ιστορία του αρχαίου κόσμου. (Πηγές :Μαλλιώτα, Καβάφης, ο ποιητής της Ιστορίας (eranistis.net, Βικιπαδεία, φωτογραφικό υλικό από το διαδίκτυο)